Etappe: 49
Van: Roncesvalles
Naar: Zubiri
Aantal km: 22
Weercijfer: 10
Het gesnurk was vannacht weer goed vertegenwoordigd, maar heeft ons eigenlijk niet belemmerd bij een goede nacht slaap. Om vijf uur horen we de eerste pelgrims al vertrekken, maar wij draaien ons nog eens lekker om. Wij blijven liggen tot zes uur, want het ontbijt is pas om zeven uur.
Bij het ontbijt zien we de lekkere cakejes van gisteravond staan. Omdat wij als laatsten vertrekken en er nog cakejes over zijn, gaat er mooi één in een servetje mee voor onze pauze halverwege de ochtend.
We nemen goed afscheid van de ploeg hospitaleros, die net buiten staan, en gaan weer op pad. Vanaf nu hebben we ook een goed beeld van wat werkgroep Roncesvalles allemaal doet. Je vormt thuis een idee, maar vanaf nu heb je er beeld bij.
De eerste uren lopen we nog door vochtige, frisse lucht als nasleep van gisteren. Maar halverwege de ochtend, net na een bezoekje aan de kerk van San Bartolomé in Aurizberri, breekt de lucht open. Flarden blauw verschijnen en eindelijk voelen we weer zon op onze huid. Wat een verschil in temperatuur!
De route is werkelijk prachtig. We lopen heel veel door groen bos. En het stijgen en dalen is nog niet gedaan. Er zit af en toe nog een echt kuitenbijtertje in deze etappe. Onderweg passeren we meerdere dorpjes waar alles draait om de Camino, en waar het aanbod aan overnachtingsplekken indrukwekkend groot is.
Zodra we de bossen uitkomen, worden we getrakteerd op weidse uitzichten. We lopen nog steeds in de uitlopers van de Pyreneeën, en dat blijft indrukwekkend.
Lunch hebben we vandaag niet bij ons, maar dat is hier geen enkel probleem. Bij een foodtruck scoren we sinaasappelsap en een broodje. Op deze populaire route hoef je echt geen honger te lijden.
Halverwege de middag bereiken we Zubiri. We hebben besloten om de laatste twee Spaanse etappes wel tussen de pelgrims te lopen, maar niet tussen de pelgrims te slapen.
Voor vandaag hebben we een kamer in een appartement via Airbnb geboekt. Via de middeleeuwse Puente de la Rabia steken we de rivier de Arga over en komen we het dorp binnen. Volgens de prlgrimslegende moest je hier vroeger drie keer overheen lopen om hondsdolheid te voorkomen. Wij houden het bij één keer.
In het appartement op de derde verdieping zijn we niet alleen. Een uur na ons komt het Vlaamse stel Jeanne en Geert, die hier een fietsrondreis maken.
Met een volledig uitgeruste keuken binnen handbereik besluiten we lokaal te koken. Onze gastheer Ziñaki tipt ons de ‘chistorra de Navarra’, een streekworst. Met wat groente en brood erbij hebben we een lekkere maaltijd.
Na het eten blijven we nog lang kletsen met de twee welbespraakte Belgen. We vinden elkaar helemaal in de thema’s camino, moestuinieren, ecologisch natuurbeheer en het inzetten van schapen in de landbouw. Het is dat de wekker morgen weer vroeg gaat, anders zaten we er waarschijnlijk nu nog…
Dankbaar voor:
- het zonnetje dat vandaag zo lekker scheen
- de tips van gastheer Iñaki voor Pamplona
- de amicaliteit tussen pelgrims onderweg
