Toeval?

Etappe: 4

Van: Corbigny

Naar: Saint-Rèvèrien

Aantal km: 20

Weercijfer: 10


“is dat Heather?” Ik moet het berichtje van Til twee keer lezen voordat het landt. Til – onze Duitse pelgrimsvriend uit 2022 – herkent de Amerikaanse gewoon op een foto in ons blog. Vorig jaar heeft hij haar ontmoet toen ze beiden de Via de la Plata liepen.

Wat een toeval! Of… eigenlijk ook weer niet. Het is tenslotte de camino!

Om zeven uur ’s ochtends is het nog doodstil in Corbigny wanneer ik naar de bakker loop. Misschien wel één van de mooiste momenten van de dag, met de opkomende zon die de gebouwen zo mooi kleurt. Het zou wel eens heel verstandig zijn om ook daadwerkelijk zo vroeg te starten met lopen, maar op de een of andere manier lukt het ons altijd om het vertrek tot negen uur te rekken.

We starten met lange broek en vest, maar al snel laat de zon zich gelden. Binnen een uur gaat het vest uit, en nog een uurtje later rits ik de pijpen van mijn broek af. Wat hebben we een geluk met het weer, heerlijk warm, maar precies goed om te lopen.

Net buiten Corbigny worden we ingehaald door een pelgrim. Het is de sportieve Benoit, afkomstig uit Franstalig België. Waar wij twee dagen over doen, loopt hij in één dag. Hij past zijn tempo aan die van ons aan en wij aan die van hem. En zo gaan de 20 kilometers van vandaag net iets vlotter dan wanneer we deze “alleen” gelopen hadden.

Al om half 3 komen we aan bij onze ‘refuge pèlerin’. Een onbemande herberg in het voormalige postkantoor. En weer beschikken we over alles wat een pelgrim nodig heeft – fantastisch! In hetzelfde gebouw zit ook een hele aardige meneer op ons te wachten die etenswaar verkoopt. Ideaal!

Binnen een straal van 100 meter hebben we alles: een heerlijke, zonnige tuin voor de ontspanning (met waslijn) en een indrukwekkende puur Romaanse kerk uit de 12e eeuw voor een stukje cultuurhistorie. De kerk en het dorp zijn gewijd aan Sint Reverianus, een missionaris-bisschop van Autun die eind derde eeuw werd onthoofd. In de kerk staat dan ook een beeld van hem, met zijn hoofd in zijn handen.

Binnen is het koel, maar buiten in de tuin warmt de zon ons weer op. Dit zijn van die momenten waarop alles klopt!

Dankbaar voor:

  • de fijne badkamer in onze herberg
  • de koek die we toegestopt kregen toen we onze inkopen deden
  • de royale privékamer met wastafel