Etappe: 3
Van: Le Chemin
Naar: Corbigny
Aantal km: 11 + 4
Weercijfer: 10
Vandaag mogen we kiezen: 11 of 31 kilometer. Voor nu vinden we 31 kilometer teveel van het goede, dus houden we ons braaf aan ons plan om onze camino rustig op te bouwen.
Pelgrimeren is ook loslaten. Dat blijkt vandaag maar weer. We nemen afscheid van het warme gezelschap waar we ons zo welkom bij voelden. Best pittig, want dit overnachtingsadres in Le Chemin gaat waarschijnlijk hoog eindigen op onze favorietenlijst—zowel qua plek als qua mensen.
Wendy en Nelleke lopen nog even met ons mee, de eerste honderden meters. Daarna splitsen onze wegen: wij volgen de Via Lemovicencis, zij maken er een dagtocht van. Voor hen zit het proeven aan de camino er op. Maar wie weet… het pelgrimsvirus is hardnekkig. De kans is aanwezig dat de pelgrimscommunity er in de toekomst twee pelgrims bij krijgt.
Vanaf de eerste stap straalt de zon ons tegemoet. Dat alleen al maakt het landschap tot een betoverend plaatje. Elk dorp dat we passeren heeft wel een overdekte wasplaats (lavoir). Het valt ons op bijna bij elke wasplaats op de balken van de overkapping boeken staan. Een minibieb. Ik ben benieuwd of er ook wel eens boeken uit gaan, want het is hier zo dun bevolkt. Aan aanbod geen gebrek… maar hoe zit het met de vraag?
Omdat we vandaag maar een korte etappe lopen, nemen we halverwege uitgebreid pauze. We ploffen neer bij een picknickplek met prullenbakken die uniek gereserveerd zijn voor pelgrims. Er zou zelfs camerabeveiliging zijn om dit te handhaven. Bijzonder!
Rond half één bereiken we Corbigny. Bij het gemeentehuis kunnen we de sleutel ophalen van de ‘refuge municipal’, een eenvoudige slaapplaats voor pelgrims, beschikbaar gesteld door de gemeente. Officieel kunnen pas later op de middag om de sleutel, maar we wagen het erop rond half drie. Met succes, want we krijgen ‘m gewoon al mee.
Van buiten oogt het gebouw… laten we zeggen: typisch Frans. Maar binnen wacht een aangename verrassing. Schoon, verzorgd en eigenlijk best gezellig. We delen de plek met Heather, de Amerikaanse pelgrim. We verschillen behoorlijk van elkaar, maar dat blijkt totaal geen probleem. Samen koken, samen eten… het verbindt. Zelfs als je van compleet verschillende continenten komt!
Dankbaar voor:
- goed stuk brood met pindakaas
- dat we Europeanen zijn ipv Amerikanen
- het spontane aanbod van de bakkersvrouw om onze bidons kon vullen