Dinsdag 23 juli
We sluiten ons ontbijt, bestaande uit polarbröd en smeerkaas uit de tube, af met ‘fika’, oftewel koffie/thee met een lekkere koek. Manfred heeft de koeken nog warm opgehaald bij de naastgelegen supermarkt ICA. Heelijk, zo’n suikershot!
We lopen vandaag de hele dag langs de Alsensjön, een groot meer, dat zo glad is als een spiegel. Er is voor vandaag veel regen voorspeld, maar gelukkig lijkt het tijdens ons wandelen wel mee te vallen. Regenjas aan, regenjas uit en dat bij herhaling. Er staat nauwelijks wind en de temperatuur van zo’n 17 graden is perfect om te wandelen.
De route leidt onder andere maar Glösa Älgrike, een plek waar 6.000 jaar oude rotstekeningen te zien zijn. Een mooie plek waar het water van de ene steen naar de andere steen valt. Er is ook een bezoekerscentrum, waarvan we al een kilometer lang de verwijzingen naar koffie met ‘kaka’ zien, maar helaas is dat gesloten. Een beetje luguber doet dit terrein wel aan, want overal waar je kijkt zie je schedels en vooral beenderen van elanden. Dan zoeken hier maar naar een geocache in plaats van koffie…
We krijgen daarna nog wat bos- en graspaden die een prachtig uitzicht op dat mooie meer geven. Deze paden lopen lekker, maar door de nattigheid hebben ze één groot nadeel dat onze schoenen (ook van binnen) erg nat worden. Je voeten worden week en met de ontwikkelde warmte tijdens het lopen is dit niet fijn, zeker als er al blaren zijn.
Onze finish vandaag ligt bij het groot hippisch centrum Wången Wärdshus, waar we hartelijk ontvangen worden. We hebben hier een ‘full package’, oftewel bed, diner (koude schotel), ontbijt en lunchpakket. We zijn precies op tijd binnen, want buiten gaan de hemelsluizen open.
Na het douchen schrik ik enigszins van m’n rechterhiel, want de blaar wil maar niet genezen; sterker nog deze breidt zich uit. Morgen zijn we halfweg Trondheim, maar de race is zeker nog niet gelopen…
Woensdag 24 juli
De ene dag is de andere niet… Zat ik gisteravond toch wat te twijfelen of ik Trondheim kan halen met die zwaar beschadigde hielen, vanmorgen word ik verrast door hielen die er niet meer zo vuurrood uitzien. Nieuwe Compeed en tape erop en een extra (dunne) sok aan en ik voel me er weer helemaal klaar voor!
De route start met een grote extra lus van 4 km over graspaden met een mooi uitzicht over het meer, maar de mannen zijn onvermurwbaar: we pakken de asfaltweg. Het gras zal nog goed nat zijn, dus zij willen zo min mogelijk risico op verergering van mijn hielen. Even baal ik, maar het vervult mij met veel warmte hoe zorgzaam ze voor me zijn.
Ik heb er vandaag ontzettend veel zin in; de energie borrelt en bruist en dat moet eruit. Ik stop nog eens wat extra doping in m’n oren en ik loop als een diesel! Het landschap met al die groene bomen verveelt me geen moment. Ik loop veel solo en heb het ontzettend naar m’n zin. Ik zing hardop mee en zwaai naar elke auto die ons passeert. En dat is hier in dit deel van Zweden goed te doen, want hier rijden er niet zoveel. Mijn gedachten vliegen van hot naar her, maar mijn geluksgevoel is overheersend. Dat ik hier, ergens hoog in Zweden, lekker mag lopen zonder enige zorg aan m’n hoofd, met zo’n 100 meter achter me de liefde van m’n leven en een lieve, zorgzame Duitse pelgrim, dat maakt me supergelukkig. De rugzak zit goed en het lijf voelt sterk – heaven on earth!
De mannen lopen in een iets rustiger en meer beheerst tempo, maar klaren ook de klus met verve. Het is vandaag een flink lange etappe (> 20 km) onder perfecte weersomstandigheden, droog en nauwelijks zonnewarmte. Minder mooi voor de foto’s, maar ideaal voor de wandelaar.
In Mörsil scheiden onze wegen tijdelijk, omdat wij in een andere accommodatie zitten dan Manfred. We arriveren in een groot grijs huis, waar we het souterrain voor 1 nachtje bewonen. Zo dadelijk de vegetarische lasagne in de magnetron schuiven, drinken erbij met als afsluiter lekker lezen / breien. Passt scho’!
Dankbaar voor:
het tubetje Tyrosur Wundheilgel dat Hilde aan haar man Manfred heeft meegegeven
dat er veel minder regen gevallen is dan voorspeld
de goed gevulde koelkast in Wången
dat we een eland vluchtig gezien hebben
dat we de 1e helft van de tocht hebben volbracht