Etappe: 2
Van: Champignolles-les-bas
Naar: Le Chemin
Aantal km: 15
Weercijfer: 10
“Zullen we…?” vraag ik, terwijl ik Leo hoopvol aankijk. Boven op de heuvel lonkt een prachtige kapel. En… als bonus: daar moet ook een geocache liggen :). Gelukkig gaat het nog goed genoeg met Leo’s voet (herstellende van hielspoor), dat hij het aandurft.
Eenmaal boven worden we beloond met een magnifiek uitzicht: 360 graden aan lappendeken. Groene grasakkers en felgele koolzaadvelden wisselen elkaar af, met hier en daar een gehuchtje waar steevast een grote kerk bovenuit torent. Bij de kapel, compleet met begraafplaats, staat een informatiebord. En wat lees ik daar nou? “De doden hoeven maar op hun ellebogen te steunen om al het moois van de omgeving in zich op te nemen.” Ik zie het meteen voor me, en krijg hier allerlei bizarre beelden bij…
We hebben vandaag maar een korte afstand te lopen en zijn vroeg op pad. Sabine vertrekt om half negen naar haar werk, dus ook wij staan dan weer bepakt en bezakt buiten. We doen het rustig aan: hier en daar een geocache meepakken, een lange lunchpauze nemen; we hebben vandaag alle tijd.
Onze overnachtingsplek willen we absoluut niet missen: Gîte Pèlerin Le Chemin van de Nederlandse Yvonne en René. En wat we daar aantreffen overtreft alles: een enorm historisch pand, een prachtige tuin mét moestuin, en bovenal 2 ontzettend lieve mensen die ons warm ontvangen. Omdat we al vroeg in de middag aankomen, krijgen we een uitgebreide rondleiding door het 16e-eeuwse huis en de tuin. Mijn moestuinhart maakt meteen een sprongetje en voor ik het weet sta ik een beetje te schoffelen onder de fruitbomen. Onkruid wieden op deze harde leemachtige grond is een compleet ander verhaal dan op zacht Brabants zand!
Ook treffen we Nelleke en Wendy weer; een gezellig weerzien, alsof we elkaar al weken kennen in plaats van twee dagen. ’s Avonds schuiven we met z’n achten aan tafel. We spreken Engels omdat de Amerikaanse Heather ook aan de dis zit. Nederlandse pelgrim Gert vertelt ons over het dilemma van het al dan niet afschieten van wolf Bram, die op de Utrechtse Heuvelrug actief was. En dat dit een onderwerp was van maandenlange discussie. Heather kijkt ons onbegrijpelijk aan en stamelt alleen: “Why? Just get your gun and shoot!”… Zo interessant om de cultuurverschillen waar te nemen!
Yvonne en René hebben fantastisch vegetarisch gekookt; een sterrenrestaurant kan er wat ons betreft niet tegenop. En dat alles op donativo-basis: je geeft wat het je waard is of wat je kunt missen. Een mooi concept!
Dankbaar voor:
- de lunch die Sabine spontaan bij elkaar sprokkelde en die ze gratis aan ons meegaf
- het uurtje in de ligstoel in de zon, paradijslijk!
- dat we een royale kamer met een opgemaakt 2-persoonsbed kregen