- Etappe: 04
- Van: Einruhr
- Naar: Gemünd
- Aantal wandelkm: 23,0
- Aantal meters stijgen: 897
- Aantal meters dalen: 810
- Weer: zon
Met een grote lach op ons gezicht verlaten we pension Wölkchen in Einruhr. Wat hebben we genoten van de warme gastvrijheid van eigenaresse Jolanthe en onze 3 medegasten Peter, Ingrid en Trijnie. Geen stille ontbijtruimte met ieder voor zich, maar 1 gezellig, levendig gesprek. En dat geldt vandaag niet alleen voor het ontbijt, maar ook voor ons elfuurtje, onze lunchpauze en ons bezoek aan de supermarkt. Zonder af te spreken komen we elke keer zulke fijne mensen tegen, allemaal goed geluimd en vol gemeenschappelijke interesses. Dit is dan wel geen pelgrimstocht, maar ook op deze wandelroute ontstaat verbinding.
De woorden van Jolanthe tijdens het ontbijt blijven nog even hangen terwijl we de eerste stappen zetten. Van oorsprong komt ze uit Polen, maar inmiddels leeft ze haar mooiste leven op haar droomplek in de Eifel. Dat allemaal omdat ze, als 17-jarig meisje, het lef had om haar land te verlaten en te zoeken naar meer perspectief dan het Polen van de jaren tachtig haar kon bieden. Voor ons voelt perspectief vaak vanzelfsprekend, maar verhalen zoals deze laten zien dat dat niet altijd zo is.
We beginnen de dag bij de Heilsteinquelle, de heilzame bron van Einruhr. Een beker heilzaam bronwater lijkt ons een symbolisch en goed vertrekpunt. Daarna stijgen we boven het dorp uit en wandelen langs de Obersee, die er schitterend bijligt nu de zon volop schijnt. In tegenstelling tot de voorgaande dagen waait het nauwelijks, waardoor het warmer aanvoelt. Tijd om de lange broek om te ruilen voor een korte.
In de Obersee bevinden zich 2 stuwdammen, waarvan 1 niet meer in functie is en is bijna opgegaan in de natuur. De 2e – nog wel functionerende – stuwdam is een imposant bouwwerk, zeker vanaf bovenaf gezien.
Vervolgens wacht er een pittige klim naar de Dreiborner Hoogvlakte. Het contrast is groot: na de romantische wandeling rond het meer voelt dit open landschap weer als een totaal andere wereld.
We naderen het verlaten dorp Wollseifen en even verderop het voormalige NS-Ordensburg Vogelsang. De naam klinkt bijna sprookjesachtig, maar de realiteit is heel anders. Dit imposante complex werd tussen 1934 en 1936 gebouwd als opleidingscentrum voor jonge NSDAP-leden, die hier werden klaargestoomd als toekomstige leiders volgens de rassenleer en ideologie van het nationaalsocialisme.
Na het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog werd Vogelsang een kazerne en oefengebied voor diverse legers, waaronder de Wehrmacht, Britse, Belgische en NAVO-troepen, tot 2005. Sinds 2006 is het toegankelijk voor publiek, met tentoonstellingen en gedenkplaatsen die de beladen geschiedenis zichtbaar maken. Indrukwekkend, maar ook confronterend – hier loop je niet lichtvoetig voorbij.
Na het doorkruisen van Vogelsang volgen nog zeven kilometers door alleen maar prachtig groen. Het contrast kan bijna niet groter. We voelen ons dankbaar en bevoorrecht: wat hebben we het goed!
Dankbaar voor:
- de ontmoeting met de van oorsprong Duitse Ingrid en Groningse Trijnie
- leven in vrijheid
- de zon die zich vandaag volop liet zien