Maandag 29 juli
Vandaag hebben we wel een hele originele pauzeplek: een afgedankte skigondel! Speciaal voor de Olavsleden-wandelaars staat deze hier opgesteld aan de kant van de lange asfaltweg waarover we lopen. We kunnen vandaag niet verkeerd lopen, want de route volgt 1 lange asfaltweg, de “322” en dat gedurende 23 km. En da’s best een eind, zeker met bergschoenen aan. Dus ook vandaag lopen we de hele dag als 3 eenden achter elkaar aan de rand van de weg, terwijl de campers en auto’s met caravans (vaak 2-assig!) ons van dichtbij passeren. Gelukkig gaan de meeste auto’s met een ruime bocht om ons heen, maar als er een tegenligger aankomt is dat niet mogelijk. De autobanden maken op het asfalt flink wat herrie, dus je hoort ze ruim vantevoren aankomen.
Het weer werkt vandaag niet echt mee. Het is koud (ca. 11 graden) en het miezert regelmatig. Deze etappe gaat bij ons dan ook niet de boeken in als de fijnste etappe.
Parallel aan de weg waarop wij lopen loopt de oude weg tussen Zweden en Noorwegen, die inmiddels in verval is geraakt, maar waar we wel regelmatig prachtige stenen boogbruggen zien om het water over te steken.
Onze aankomst is bij de Medstugan herberg, een terrein met meerdere grote gebouwen, die van oudsher al pelgrims opvangen. De Deense pelgrim Kristian is er al en met ons drieën erbij zijn we weer compleet. De vriendelijke gastvrouw biedt alleen een bed aan, geen eten. Dus we lengen ons droogvoedsel aan met gekookt water en binnen 8 minuten staat ons eten op tafel.
In de avond verdwijnen de wolken en wordt het helder. Ik zet m’n wekker om 00.15 uur, want dan zou er mogelijk noorderlicht zien te zijn. Ik heb prachtig blauw licht gezien, maar geen bewegend groen licht. Het is nu helemaal flink koud, zo’n 3 graden, dus ik hou het snel voor gezien en duik m’n warme bedje weer in!
Dinsdag 30 juli
Dezelfde weg, hetzelfde asfalt, maar een totaal andere ervaring… De lucht is namelijk strakblauw! Dat maakt de wereld zoveel mooier. Maar het landschap wordt ook steeds mooier. We lopen (nog steeds achter elkaar) langs het grote meer Medstugusjön met op de achtergrond de Noorse bergen die steeds dichterbij komen.
Kristian is al vroeg vertrokken, want die heeft gekozen voor een extra lange etappe van 35 km. Voor ons is dat teveel. Wij hakken deze etappe in 2 stukken. De enige overnachtingsplaats is Skalstugan na 12 km. In dit onherbergzame gebied is er maar 1 bewoond terrein en dat is dit stuk terrein met een paar gebouwen, dat eigendom is van de Zweedse bank SEB. Hier kunnen de Zweedse werknemers vakantie vieren. Maar speciaal voor de pelgrims hebben ze een appartement met 4 bedden apart gehouden, waarvan wij er dus 3 geboekt hebben.
Nog voor het middaguur zijn we er. Lisa ontvangt ons hartelijk met een grote kan limonade, omdat het zo warm is, wel 20 graden! Dat is wel eens lekker, water met een smaakje.
Het appartementje is werkelijk perfect. We mogen de wasmachine gebruiken, er is wasmiddel en een droogruimte. De mannen zien het wel zitten om hier de middag door te brengen. Maar bij mij kriebelt het, ik heb nog zo’n zin om te lopen. En al helemaal zonder rugzak! Dus na de “lunch” loop ik alvast de 1e 6 km van morgen. Het weer is nog zo stralend en dat geeft me zoveel energie. Eindelijk is het pad verlost van de asfaltweg. Ik vind nog 2 geocaches en heb het enorm naar m’n zin. Terwijl ik de 6 km terugloop, trekken de wolken zich al wel meer en meer samen. Ik ben nog geen halfuur binnen of de regen komt met bakken uit de lucht. Mazzel!
Dankbaar voor:
de fijne accommodaties in dit onherbergzame gebied
de mannen die zich zo zorgzaam over de was bekommerd hebben
de warmte van de zon
de uitvinding van droogmaaltijden