Over de Dovrefjell

Over de Dovrefjell

Dinsdag 2 augustus

Om kwart voor 5 ga ik stilletjes naar de WC en als ik terug in bed kruip, hoor ik niet lang daarna dat er al wat pelgrims opstaan en zich klaarmaken voor vertrek. Zo ook Til, wiens overnachtingsplek voor vanavond een kleine 5 km verder ligt dan de onze. En in dit gebied betekent 5 km toch zo’n 2 uur lopen. Vanaf halverwege de middag is er regen voorspeld, dus om dat zoveel mogelijk te vermijden zijn veel pelgrims al erg vroeg op pad. Ook ons lukt het om voor achten weg te zijn.
We klimmen vanaf Fokstugu eerst een berg op naar 1.200 meter, zodat we weer midden op de Dovrefjell terecht komen. De boomgrens ligt hier op 800 meter, dus we lopen volledig in de open vlakte. En dat merken we, want er staat een harde en ijskoude wind. Ga je net het hoekje bij een berg om, dan valt de wind even weg en is het meteen graden warmer. Dit gebied heeft de meest uitgebreide bergflora van Noord-Europa; er zijn hier maar liefst 420 plantensoorten te vinden. Zo zien we o.a. in de moerasgedeeltes (die wij met planken overbruggen) veenpluis.
Ook nu kijken we vol bewondering regelmatig om om te genieten van een weids 360 graden uitzicht met in de verte nog wat sneeuwresten. Nog nooit eerder hebben we zo’n landschap gezien. De talloze geelgroene korstmossen lijken bijna licht te geven. Er komen hier ook muskusossen en elanden voor, maar van de laatste denken we alleen de uitwerpselen gezien te hebben.

Om half 3, net voordat de regen door wil zetten, hebben we ruim 20 km afgelegd en zijn wij op onze plaats van bestemming: Hageseter-turisthytte. We hebben een hele gezellige hut, met eigen douche en toilet toegewezen gekregen. Dat is wel weer eens makkelijk in plaats van een heel terrein over te moeten als je ‘s nachts naar de WC moet😉 .

Woensdag 3 augustus

“Heavy rain and thunderstorm”. Dat is het weer dat we vanaf 11 of 12 uur zouden krijgen volgens de Noorse weer-app. We besluiten daarom om deze dag heel vroeg te starten, oftewel om half 7 lopen wij al gepakt en gezakt over de camping die nog in diepe rust is. Het is hier al uren licht en dan heb je niet zo in de gaten dat het eigenlijk nog heel vroeg is. De route gaat na 5 km over de Gamle Kongevei, de oude koningsweg. In de oudheid werden de doorgaande wegen tussen de regio’s door de boeren onderhouden, op last van de koning. Ze waren bedoeld voor de koning zelf en het militair verkeer. De wegen moesten zo breed zijn als een speer. Bovendien moeten de wegen zo recht mogelijk zijn. Al honderden jaren zijn mensen ons op dit pad voorgegaan. We hebben geweldige uitzichten naar iedere windrichting. Op het hoogste punt (1.200 m) staat de paal die aangeeft dat het nog 208 kilometers tot Trondheim zijn; deze mijlpaal staat ook op de voorkant van ons wandelboekje afgebeeld. Toch altijd leuk, zo’n realitycheck🙂 .
Daarna is het via een kronkelend pad nog 1 berg op en over en we zijn bij Kongsvold, onze (luxe) overnachtingsplek. Het is nog maar 12 uur, dus we hebben nog een lekker lange middag. Met lunchen, lezen, puzzelen, geocachen en een stukje bergop “wandelen light” en dineren vliegt de tijd om. Enne… geen “heavy rain and thunderstorm” gezien…

Dankbaar voor:

  • dat ik m’n wintermuts bij me heb
  • dat Leo alleen wat schaafwonden heeft overgehouden aan z’n val
  • de heerlijke kamer in Kongsvold Fjeldstue
error: Content is protected !!