Een brug te ver… of juist niet

  • Etappe: 14
  • Van: Bruch
  • Naar: Kordel
  • Aantal wandelkm: 28,4
  • Aantal meters stijgen: 649
  • Aantal meters dalen: 716
  • Weer: zonnige start, half uur regen, bewolkt

Hmm… wandelen op een buik vol gerookte zalm is geen sinecure. Verwend door een overdadig ontbijt nemen we afscheid van Burg Bruch en verdwijnen we opnieuw de groene bossen in. Het belooft een lange dag te worden, dus vertrekken we op tijd. Terwijl de zon zich voorzichtig een weg baant door het bladerdak, voelt het opnieuw als een feestje om hier te mogen lopen.

Halverwege de ochtend betrekt de lucht en halen we toch maar de regenjas en rugzakhoes tevoorschijn. We proberen nog wat beschutting te blijven vinden in het bos door nog een geocache mee te pakken, maar uiteindelijk ontkomen we niet aan een stukje regen in open veld. Gelukkig blijft het bij een half uurtje.

Onderweg valt op hoeveel appel- en perenbomen we passeren. De takken buigen zwaar door onder al dat fruit. Ze lijken geen eigenaar te hebben lijkt, dus breiden we onze lunch uit met een frisse appel van de boom. Beetje hard en zuur, maar wel lekker.

Het volgende stuk is ideaal om kilometers te maken: een breed pad dat wat golft, maar nergens echt steil wordt. We komen werkelijk niemand tegen – op een boswachter in zijn auto na. Bij Rodt beklimmen we nog een robuuste uitkijktoren en kijken uit tot aan de Hunsrück.

De laatste vijf kilometer van de etappe zijn gesperrt. De brug die we moesten oversteken is tijdens de watersnood van juli 2021 weggeslagen en vier jaar later nog steeds niet vervangen. Officieel moeten we terug naar een treinstationnetje en met de trein naar Kordel. Maar ik zie dat de doorgaande weg voor fietsers nog maar 3,8 kilometer telt. Tja, voor mij is de keuze snel gemaakt: dat lopen we wel even. Onder de belofte dat ik geen geocache meer oppak onderweg, weet ik Leo mee te krijgen.

En zo bereiken we, volledig op eigen kracht, het wat kleurloze dorpje Kordel. Hier hebben we een appartementje geboekt waar we twee nachtjes blijven, voor we donderdag aan de laatste etappe naar Trier beginnen. Even een pas op de plaats – letterlijk en figuurlijk.

Dankbaar voor:

  • onze goede fysieke gesteldheid
  • het bestaan van een supermarkt in Kordel
  • dat Duitsland zo’n fijn geocacheland is