Zaterdag 6 augustus
Vandaag geen wekker, want we hebben een dagje “vrij”. Ik blijf erover verbaasd hoe de “voorzienigheid” werkt, maar ons appartement ligt dus met de deur aan de route van het Olavspad. Bij het boeken laat AirBnB niet de exacte locatie zien, dus het was een complete verrassing toen bleek dat we er ook nog eens geen meter extra voor hebben hoeven te lopen.
Het appartement is royaal en hagelnieuw en ligt onderaan de groene skipistes. We mogen alles gebruiken, dus ook de wasmachine. Heerlijk om alle kleren en met name de handdoek weer eens schoon gewassen te hebben.
Op de bank zitten is aan mij niet zo besteed, dus nadat we ’s ochtends samen een ronde hebben gelopen (uiteraard geocachen en naar de supermarkt) trek ik er’ s middags nog een keer op uit. Net als we in eerdere gemeentes hebben ervaren ligt ook in Oppdal de kerk een heel eind buiten de bebouwde kom. Daar ga ik “even” een stempel halen voor in onze pelgrimspaspoorten. Ik tref het, de kerk is open. Op zich zijn de kerken sober, maar het prachtig gemaakte en gekleurde houtsnijwerk van altaar, preekstoel en orgel maken het totaalplaatje van de kerk als een lust voor het oog. Het is er ook nog eens lekker warm, zeker ten opzichte van de buitentemperatuur, want die komt vandaag niet boven de 10 graden. De zon blijft achter de wolken.
Vanavond krijgen we bezoek: de Duitse Til komt bij ons dineren. We hebben een goed werkende oven tot onze beschikking, dus vanavond verorberen samen een lekkere schaal eigengemaakte lasagne!
Zondag 7 augustus
“Now I’ve had the time of my life” klinkt uit de luidsprekers van de radio… nou, maak daar maar gerust van “Now I HAVE the time of my life”…🙂
In tegenstelling tot gisteren is de lucht vanmorgen strakblauw. We mogen weer aan de wandel!
We lopen Oppdal uit, genietend van de bergtoppen met hier en daar nog een witte sneeuwvlakte. Oppdal is een waar skiparadijs en haar populariteit is nog lang niet aan haar eind, want er wordt nog veel bijgebouwd. Geen hoge appartementdcomplexen, maar sfeervolle hutten in Noorse stijl. Dat betekent dus inclusief een groen dak. Op sommige daken is een ware bloemenpracht zichtbaar. Heel bijzonder om te zien hoe de huizen daardoor nagenoeg opgaan in de omgeving.
We bevinden ons op een hoogte tussen de 600 en 700 meter, waar we heel veel tussen “golven”. Al met al toch best wel een pittige 22 km.
Gisteravond heb ik de laatste reserveringsverzoeken naar de accommodaties voor de komende (laatste) week gemaild. Ik ontvang allemaal bevestigingen, behalve van… de finale plaats Trondheim. Dat is even een smet op de dag. In plaats van volledig op te gaan in het moment, blijft door mijn hoofd spoken waar we dan wel in Trondheim terecht kunnen. We laten het rusten tot we op onze plaats van bestemming zijn, een pelgrimsherberg annex manege. Dure auto’s rijden af en aan om hun jonge dochters af te zetten op het paardenkamp dat vandaag begint. De paarden zien er hier dan ook fantastisch verzorgd uit door alle aandacht van die bakvissen, dit hele seizoen lang.
We ontmoeten vandaag weer 3 nieuwe pelgrims, dames uit Kristiansand. Zij vertellen ons dat op 13 augustus (onze verwachte aankomstdatum) de wielerwedstrijd ‘Artic Race of Norway’ in Trondheim plaatsvindt. Dat verklaart waarom we geen enkel hostel en zelfs geen hotel kunnen krijgen. Alles is volgeboekt.
We weten vanuit onze eerdere pelgrimservaringen dat het altijd goed komt, alleen nog niet wanneer…
Dankbaar voor:
het fijne appartement waar we heerlijk hebben bijgetankt
de heerlijke en vooral overvloedige maaltijd met zalm
dat onze gastvrouw moeite doet om een overnachtingsadres in Trondheim voor ons te vinden binnen haar sociale netwerk
