Etappe: 2
Van: Monastier-sur-Gazeille
Naar: Le Bouchet-Saint-Nicolas
Aantal km: 24
Aantal meters stijgen: 626
Aantal meters dalen: 322
Weer: zon met een behoorlijk krachtige wind
Gisteravond maakten we nog een avondwandeling door het bruisende Monastier-sur-Gazeille – dat wil zeggen: een wandeling door compleet verlaten straten. Geen mens te bekennen, alle luiken potdicht. Het was koud, en boven ons kleurden de wolken donker en dreigend.
Wat een contrast met vanmorgen. De lucht is helderblauw en de zon doet haar best om ons al vroeg te verwarmen. Het ontbijt in de gîte slaan we over. Zestien euro voor een kop koffie, een yoghurtje en een stukje stokbrood met jam vinden we wat overdreven. Maar eerlijk is eerlijk: het is vooral omdat wij dat Franse ontbijt maar matig kunnen waarderen.
In plaats daarvan bezoeken we eerst het dorpswinkeltje – dat tegelijk dienstdoet als sleutelbar en witgoedwinkel – en kopen een knapperig stokbrood, een zacht Frans kaasje en een paar plakken rauwe ham. Net buiten het dorp, in de tuin van het bejaardentehuis, genieten we van ons heerlijke ontbijt. Het uitzicht over de groene heuvels is fenomenaal. Voor ons daalt de weg af en we zien andere wandelaars langzaam voorbij trekken.
Na wat afwisselend dalen en flink klimmen bereiken we, zo’n tien kilometer verder, vanaf een hoog plateau het dorpje Goudet. Stevenson schreef hier dat hij overvallen werd door een gevoel van verwondering en nostalgie. Goudet ligt schilderachtig in een vallei aan de rivier de Loire, omringd door bergen en oude ruïnes. Hij geniet van het uitzicht op het kasteel (château de Beaufort) en beschrijft het landschap als een soort sprookje.
De schoonheid van Goudet raakt hem diep; het is een plek waar hij zich even volledig verbonden voelt met de natuur en de geschiedenis van de streek. Het is een van de eerste momenten op zijn reis waarop hij echt ontroerd wordt door de omgeving. Wij begrijpen hem helemaal. Ook na bijna 150 jaar is deze plek magisch mooi!
Na Goudet verandert het landschap merkbaar. De harde, rotsige ondergrond van vulkaansteen maakt langzaam plaats voor zand en modder. De heuvels worden zachter en gelijkmatiger – het agrarische karakter van de streek wordt steeds zichtbaarder. Ook neemt gedurende de dag de wind toe, wat voor aangename verkoeling zorgt. Geen kans voor zweetdruppels om zich te vormen – en dat is best welkom na al het geklim van vanmorgen.
De laatste negen kilometer zijn glooiend, waardoor we wat meer tempo kunnen maken, al voelen we de inspanning inmiddels behoorlijk in onze benen.
In Le Bouchet-Saint-Nicolas hebben we aan de rand van het dorp een heerlijk vakantiehuis gevonden, pal aan het Stevenson-pad. Eerst de rugzak afgooien en dan terug het dorp in om bij de kleine épicerie een maaltijd bij elkaar te sprokkelen. Het wordt een goedgevulde maaltijdsalade, die mijn persoonlijke vijfsterrenchef natuurlijk weer verrukkelijk weet te bereiden.
Een heerlijke afsluiter van een heerlijke dag.