Etappe: 4
Van: Langogne
Naar: Cheylard-l’Évêque
Aantal km: 16
Aantal meters stijgen: 460
Aantal meters dalen: 260
Weer: zon met een verfrissend windje
Terwijl ik ’s ochtends op pad ga voor een kakelvers brood en – uiteraard – deux pain au chocolat, is Leo met chirurgische precisie in de weer met een wattenstaafje om de tuitjes van onze drinkflessen schoon te maken. Heerlijk, zo’n vanzelfsprekende taakverdeling!
In het centrum van Langogne lopen we midden in de zaterdagmarkt. Wat een feest voor de zintuigen! Dit is Frankrijk zoals je het je voorstelt: geurige kazen, ambachtelijke worstjes, verse olijven, knapperige broden en nog veel meer lekkers. Alles ruikt verrukkelijk en de sfeer is levendig.
Maar zodra we Langogne achter ons laten, keren we terug naar de rust van de natuur. En wát voor natuur! We trekken verder naar het zuiden, door een prachtig en afwisselend landschap. Het ene moment wandelen we door groene velden, afgebakend met robuuste stapelmuurtjes, het volgende moment lopen we onder het bladerdak van een bos waar loof- en naaldbomen elkaar afwisselen.
We passeren het gehucht Sagnerousse, daar waar Stevenson in 1878 verdwaald raakt in het dichte en mistige bos. De paden zijn slecht gemarkeerd, en hij raakt het spoor bijster terwijl hij samen met zijn koppige ezelin Modestine probeert de juiste richting te vinden. De omgeving is verlaten en desoriënterend, en de mist maakt het moeilijk om zich te oriënteren. Hij begint zich zorgen te maken over de invallende duisternis en de mogelijkheid om de nacht in de open lucht te moeten doorbrengen.
Wij hebben het vandaag beter getroffen. De zon staat hoog aan een strakblauwe hemel, het pad is perfect aangegeven en in ons achterhoofd weten we: vanavond slapen we in een fijne chambres d’hôtes. Het voelt paradijselijk – wat een contrast met Stevensons ervaring.
Rond drie uur arriveren we bij onze overnachtingsplek, op hetzelfde moment als Françoise en Berty, samen met hun kinderen Clotilde en Pierre, die hen dit weekend vergezellen. Wat een toeval! In Monastier-sur-Gazeille zaten we ook samen met dit echtpaar in een gîte. De rest van de middag brengen we heerlijk ontspannen door in de tuin, met onze e-reader op schoot en de zon op ons gezicht.
’s Avonds schuiven we met z’n allen aan één grote tafel aan voor een voedzame, versbereide maaltijd. Wanneer de eigenaren later nog bij ons komen natafelen, schakelt de Franse taal op topsnelheid. Ik geef het vertalen op en leun achterover. Want sommige momenten hoef je niet te begrijpen om er heerlijk van te genieten…