- Etappe: 12
- Van: Manderscheid
- Naar: Kloster Himmerod
- Aantal wandelkm: 21,8
- Aantal meters stijgen: 935
- Aantal meters dalen: 1.016
- Weer: zon en wolken
We staan te popelen om weer naar buiten te gaan, zeker nu de zon zich weer laat zien. Na een nacht vol onweer en stortregen lijkt er niets meer aan de hand. In Manderscheid zien we deze ochtend meerdere wandelaars, geen 55-plussers met wandelstokken, maar jonge mensen met een complete Klettersteig-uitrusting.
Het kuuroord is vooral bekend om zijn twee middeleeuwse burchten – de Oberburg en de Niederburg – die recht tegenover elkaar op steile bergtoppen liggen, slechts gescheiden door het riviertje de Lieser. Ooit machtige bouwwerken, maar in de 17e eeuw grotendeels verwoest door oorlogen. Het is een indrukwekkend gezicht.
De eerste kilometers blijven we op hoogte, waardoor we nog lang zicht houden op de imposante Niederburg. Net als gisteren voert de route ons over smalle bergpaden en langs diepe afgronden waar je je af en toe aan de stalen kabels of touwen vast kunt houden. Regelmatig stuiten we op prachtige houten schuilhutten, vaak strategisch gebouwd op uitzichtpunten. Bij de hut waar we lunchen is zelfs een platform aangelegd. Vanaf daar zien we de Lieser als een zilvergroen lint door het dal kronkelen – een uitzicht waar je stil van wordt.
Na de lunch wachten ons nog tien kilometers. De eerste vijf daarvan zijn ronduit pittig: veel klimmen en dalen, en door de regen van vannacht is de ondergrond zompig en glad. Het kost voortdurend aandacht om de voeten goed neer te zetten en niet uit te glijden. Het tempo ligt laag en het lopen is zwaar, maar de omgeving blijft adembenemend. Geen smalle rotspaden meer, maar een reusachtig bosgebied. Her en der liggen omgevallen bomen dwars over het pad en moeten we letterlijk klauteren om verder te komen.
Langs de oevers van de Lieser bloeit de reuzenbalsemien in overvloed. De felroze bloemen steken prachtig af tegen het groen en hun zoete geur trekt volop bijen en hommels aan. Ondanks het zware parcours genieten we van dit kleurrijke schouwspel.
Gelukkig vlakt het terrein de laatste kilometers wat af en kunnen we nog even stevig doorstappen. Net voor half vijf bereiken we klooster Himmerod, onze overnachtingsplek. Waar we vorige week in klooster Steinfeld in een super-de-luxe gastenverblijf sliepen, is dit het andere uiterste: een eenvoudige kloosterkamer met twee bedden en een gedeelde badkamer verderop in de gang. Maar dat is geen probleem, want we zijn de enige gasten.
’s Avonds krijgen we een eenvoudige broodmaaltijd, die we delen met twee kloostervrijwilligers. Het wordt een kort avondje – de etappe hakte er flink in. Een lange nachtrust is precies waar we nu aan toe zijn!
Dankbaar voor:
- dat ik binnen 50 meter na vertrek al ontdekte dat ik mijn oorbellen vergeten was
- dat we niet onderuit zijn gegaan op de modderige paden
- dat we dit verlaten gebied samen mogen beleven