Vézelay in zicht 

Maandag 23 april

Met wat vertraging vertrekken we van de B&B. Naast ons zijn er nog 2 “gewone” gasten en we maken gebruik van dezelfde badkamer. Net als wij vlak voor vertrek na het ontbijt nog 1x gebruik willen maken van het toilet, gaat mevrouw onder de douche. Ze neemt er goed de tijd voor en gaat vervolgens ook nog eens uitgebreid haar haren föhnen. Dat vertraagt ons minstens een half uur. Maar voor vandaag is dat geen probleem, want we hebben er maar ruim 20 km op de planning staan.

De ochtend begint met lichte miezerregen. Heerlijk! Het blijft een klein uurtje wat meer regenen, en het is net voldoende om de regenjas tevoorschijn te halen.

We stappen door de velden en zien hoe het landschap verandert naar hogere heuvels. We komen onderweg een boom met een gele schelp tegen waarop meerdere passanten hun naam hebben geschreven. We hebben die van ons erbij gezet.

Na 8 km komen we in een dorpje met bakker en kleine supermarkt. We kopen er heerlijk verse spulletjes. Het stokbrood is zelfs nog een beetje warm. Onder een afdakje van de kerk, in het hart van het dorp, smikkelen we onze pain au chocolat op. Leo haalt er bij het café nog een kop koffie bij. Het is geen probleem om dat mee naar buiten te nemen.

Het is voor vandaag klaar met de regen dus we gaan weer in shirt verder. We klimmen een heuvel op en krijgen weer een prachtig stuk door een goed begaanbaar bos. Beneden ons stroomt de rivier La Cure met ons mee.

Lunchen doen we in het voormalige pottenbakkersplaatsje Accolay op een picknickweide, met bankje met rugleuning én vuilnisbak én watertappunt én een schilderachtig uitzicht op de brug. Wat is het leven eenvoudigweg mooi. We pauzeren een uurtje en trekken weer verder voor de laatste 7 km van deze dag. Van een local krijgen we de aanbeveling om de laatste 3 km over de weg te lopen in plaats van door het bos. Het zou er slecht begaanbaar zijn bij de steile afdaling. Die raad volgen we op en zo komen we bijtijds aan bij onze B&B. Onze van oorsprong Amerikaanse gastvrouw treffen we aan in het aangelegen pand waar ze aan het verven is. Ze laat ons binnen in de grote keuken van de B&B, wijst ons onze kamer en keert weer terug naar haar verfwerk. Een hele andere omgeving en ambiance dan we verwacht hadden.

De kamer is royaal en beschikt zelfs over 2 relaxfauteuils. Leo relaxt met z’n luisterboek op bed en ik pak m’n tekenboekje er weer eens bij.

Rond 19:30 u vergezellen we onze gastvrouw in de keuken. Het is een hele hartelijke vrouw. De liefde heeft haar van de USA naar Frankrijk gebracht. Aan tafel zijn we niet de enigen. Amerikaanse vrienden en Franse buren schuiven mee aan. De voertaal is Amerikaans met een Frans accent. Het is hierdoor wat makkelijker om aan het gesprek deel te nemen. Een bijzonder volkje, die Amerikanen. De ogen vallen bijna uit hun kassen als wij vertellen waar wij mee bezig zijn. Alleen al zulke dagelijkse wandelingen zijn voor hen niet te bevatten. Met zelfspot vertellen ze hoe ze omgaan met hun bewegings- en voedingsgewoontes. Voor elke meter de auto en een lichaam kun je ook voeden met macaroni-ham-kaas van Kraftfood. Beetje kokend water erover en de calorieën zijn weer binnen. Als we ze vertellen over de basisadviezen van het Voedingscentrum in Nederland weten ze niet wat ze horen. De Amerikaanse gastvrouw kan daarentegen geweldig goed koken en verwent ons met een zalig viergangenmenu. Het is erg gezellig en voor we het weten slaat de klok 23:00 u: time to go to sleep!

Dinsdag 24 april

We zijn een maand van huis; wat is de tijd omgevlogen! En wat hebben we al een afstand afgelegd, en dat helemaal op eigen kracht!

Vandaag beëindigen we de Via Campaniensis. De finaleplaats is bergop, op “la colline éternelle”, het pelgrimsplaatsje Vézelay. Met de warme zon op ons gezicht krijgen we na zo’n 16 km ineens de heuvel in ons vizier. Trots toornt de parel van Vézelay er bovenuit: de basiliek van de Heilige Magdalena. Het is nog 6 km klimmen. Dat gaat goed en deze keer zonder rugpijn. Het geheim van de rugzak zit ‘m in de voortdurende afstelling. Door bij Ellen het rugpand te verlengen zit de rugzak nu zoals die bedoeld zou moeten zijn…

Op de top lopen we eerst naar onze gite, waar we 2 nachten verblijven, een prachtig en royaal onderkomen helemaal voor onszelf. Deze 2 dagen weer eens een eigen potje koken, al onze kleding wassen in een machine en ons lichaam rust gunnen.

We bezoeken de basiliek. Deze is momenteel volop onder reconstructie, dus van een stille, serene plek is geen sprake. Er is zelfs een omleidingsroute in de kerk! Waar zijn nu die hordes pelgrims? We zien alleen maar een enkele toerist…

Woensdag 25 april

Wat uitslapen, een boodschapje doen, wassen, een potje Rummikub, een wandelingetje maken zonder rugzak, koken… Zo komen we de dag wel door.

Vézelay is 1 van de 4 Franse vertrekpunten voor de Camino naar Santiago de Compostela en dus hebben ze er een speciaal bemand pelgrimsontvangstbureau. Hier halen we het informatieboekje op voor ons volgende traject: van Vézelay naar Le Puy-en-Velay. Met trots vertelt de vrijwilliger dat hij op z’n 80e voor de 1e keer van Vézelay naar Santiago de Compostela is gelopen. Petje af!Het informatieboekje is gedateerd (2015) en via de uitgever kunnen we de meest recente supplementen per e-mail aanvragen. Dat vergt dus wat voorbereiding om de informatie uit het boekje met de actuele gegevens te verenigen. Het zou toch verrekkes jammer zijn als je denkt naar een slaapplaats te lopen die vervolgens niet meer bestaat.

Het komende traject loopt door de Morvan, een zeer bosrijk gebied, maar ook erg dunbevolkt. We zijn klaar voor deze uitdaging…!