Super overnachting

Woensdag 2 mei

Er was eens… een bakker in Larochemillay, maar die is dus vertrokken… Als ontbijt hebben we gelukkig nog 2 kleine sneetjes volkorenbrood van Pim. Maar voor de lunch hebben we niets. Dit betekent een verandering van de route, want de uitgepijlde route leidt ons niet langs bewoonde wereld.

Over een D-weg lopen we naar Luzy, een verharde weg door mooi golvend landschap. Als aanvulling op ons ontbijt eten we in Luzy een crèpe sucré, lekker! Naast de crèperie zit een kapper; het is voor Leo weer tijd;). We stappen om 5 voor 12 uur binnen en om 12 uur start de middagpauze, maar gelukkig wil Sylvie Leo nog even de tondeuse over z’n hoofd heen halen.

In het levendige stadje kopen we bij de bakker onze lunch en smikkelen deze op in het parkje met uitzicht op de bibliotheek.

Voordat we onze route voor vandaag weer vervolgen lopen we langs de mairie om de gevonden sleutel af te geven. Hopelijk komt ie terecht waar tie hoort.

De zon laat zich in de middag nog goed zien. Lekker, want de omgevingstemperatuur is fris. Zagen we vorige week nog prachtig gele koolzaadvelden, nu zijn ze nagenoeg uitgebloeid.

Rond 17 uur komen we aan bij de prachtige locatie van Margriet Wouters, onze gastvrouw voor vanavond. Ze bestiert een sfeervolle B&B in een hoeve met opstallen. We krijgen de “kleine” kamer maar die is groter dan menig kamer die we de laatste tijd hebben gehad. Na een lekker kopje thee op het terras buiten frissen we ons op en schuiven bij de familie aan tafel aan. Margriet komt oorspronkelijk uit Udenhout (gemeente Tilburg), dus dat schept een band. We eten er heerlijk en tafelen nog gezellig na.

Donderdag 3 mei
Na zo’n geweldig adres als bij Margriet ervaren te hebben, ligt de lat hoog voor de overige overnachtingsadressen…

De omgeving wordt langzaamaan wat vlakker. Zo nu en dan hebben we nog een mooi overzicht over een groene kom van akkers en grasvelden, waar met name kleine kuddes witte koeien staan te grazen. Zo’n kudde bestaat uit een grote vaderstier, vele moederkoeien en de nodige kalfjes. Leuk om een kalfje te zien drinken bij moeders, zoals de natuur het bedoeld heeft.

We hebben een lange etappe voor de boeg. De looptemperatuur is prima, maar om stil te zitten is het net te fris. Dat komt dus goed uit als je een grote afstand moet overbruggen. En dan gebeurt ons ‘s middags voor de 1e keer iets wat we nog niet eerder meegemaakt hebben: de route op de GPS blijkt in het echt niet meer te bestaan. Eigenwijs als wij zijn willen we toch per se ons lijntje blijven volgen. Alles beter dan omlopen. Dus worstelen we ons een weg over een pad dat niet meer is belopen sinds Napoleon uit Frankrijk is vertrokken. Uiteindelijk komen we ook nog eens uit op privéterrein. Dat is helemaal al iets waar de Fransen niet van gediend zijn. Maar het lukt! Al denk ik dat we een volgende keer toch voor de extra meters over begaanbaar pad kiezen.

Met dit oponthoud komen we na ruim 34 km aan bij de gite waar we die nacht eten en slapen. De gastvrouw verwent ons met een uitstekende maaltijd. Sfeer is er niet, vermoeidheid bij ons wel, dat zijn de ingrediënten voor een lekkere nachtrust!