Santiago in zicht

Maandag 13 augustus

Met onze regenjas aan verlaten we het klooster. Het miezert flink. Het schijnt dat ze in Noord-Spanje wel 100 benamingen hebben voor de soort neerslag die er kan vallen. Net zoals de Eskimo´s wel 100 benamingen hebben voor de soort sneeuw.

Met nog een laatste blik op het grote kloostercomplex lopen we Sobrado dos Monxes uit en duiken we weer de natuur in. Het is frisjes als we langs de weilanden en over de boerenerven lopen.

Vandaag is de laatste dag dat we op de Camino del Norte lopen. Het stadje waar we vanmiddag aankomen heet Arzúa en daar loopt ook de Camino Francés langs. Op dit punt komen de Camino del Norte en de Camino Francés samen. De Camino Francés is de bekendste weg onder de wegen naar Santiago en wordt dus door heel veel pelgrims belopen. Dat zal voor ons wennen worden om zoveel mensen om ons heen te gaan hebben.
We pauzeren bij een kerkje en wat ons daar opvalt is dat het pad naar de kerkdeur met oude grafstenen is belegd. Terwijl we daar zitten komt er een kudde koeien over de weg voorbij die door de boer naar een andere wei wordt gebracht. Eén oud boertje op een oude Solex voorop en een andere boer met een klein vrachtautootje erachter, de koeien met een stok opdrijvend.

Nog steeds in somber, maar wel droog weer komen we rond 13 uur al aan bij onze bestemming voor vandaag, een pension. Dat is het voordeel van koel weer, je loopt als een speer.

We hebben een fijne kamer met eigen sanitair. Voordat we gaan douchen gaan we eerst het plaatsje in om te lunchen bij Casa Teodora. Hier serveren ze een kwalitatief heel goed menú del día. En dat weten heel veel mensen, want er is zelfs een wachtrij om aan tafel aan te schuiven. Onze wachttijd bedraagt minder dan een half uurtje. We eten er inderdaad fantastisch. De zaal is overigens bijna volledig gevuld met pelgrims. Een hoog rugzakkengehalte.

Terug in het pension douchen we en doen we ons wasje. Er is weinig zo lekker als na het douchen even op bed liggen. Dat staat garant voor een heerlijk dutje, zeker na 23 km lopen!

Als we wakker worden is de zon er inmiddels doorgekomen en is de lucht bijna helemaal vrijgemaakt van wolken. Vanuit ons raam hebben we een mooi uitzicht op het heuvellandschap in de verte, ons traject voor morgen!

´s Avonds eten we bij een Italiaans restaurantje een pizza, die voor onze ogen vers klaargemaakt wordt. Deze smaakt dan ook heerlijk!

Dinsdag 14 augustus
Tijdens het ontbijt in een barretje in Arzúa zien we op de televisie het weerbericht. Dat ziet er goed uit voor vandaag en morgen! ´s Ochtends is het fris met zo´n 13 graden, maar ´s middags kan de temperatuur oplopen naar 30-32 graden. Dat is weer een tijdje geleden dat we de warmte van de zon gevoeld hebben.

We zien het aan de lucht als we aan de 29 km van vandaag beginnen, heel veel blauw! En ja, daar gaan we dan. We stappen in de “trein” van de pelgrims die komen van de Camino Francés. Overal om je heen zie je pelgrims, in alle soorten en maten. Met kleine dagrugzak of zo´n zware als de onze, vlot lopend of met zichtbare pijn zich voortslepend. Opvallend is dat de gemiddelde leeftijd flink toegenomen is nu we hier lopen. Waren we op de Camino del Norte vaak met afstand de oudsten, nu zien we vele rijpere en grijzere koppies. Voor heel veel pelgrims die alleen de laatste 100 km lopen is dit wandeldag 3. En wandeldag 3 staat altijd bekend om de openbaring van blaren en andere voetproblemen. Er zijn er daarom een hoop die op sandalen verder lopen, om zo hun blaren te ontzien.

Onderweg is het aanbod aan terrassen ontzettend groot. Het lijkt erop dat velen van de plaatselijke bevolking een graantje mee willen pikken van de alsmaar toenemende groei van het pelgrimeren naar Santiago de Compostela. Dat is hier echt een hele bedrijfstak geworden. Het lijkt de “80 van de Langstraat” wel, zowel qua drukte als qua verzorgingsposten.

Maar ondanks dat lopen wij onze eigen camino, wat voor ons betekent dat we het heerlijk vinden om op een bankje/muurtje zelf ons eigen stokbroodje te beleggen en op te smikkelen onder het genot van een paar slokken jus d´orange:). En vandaag gebeurt dat bij een oude kapel. 

De kilometers naar Santiago worden minder en minder en de temperatuur stijgt meer en meer. Het is lekkere droge warmte, dus dat scheelt zoveel in het transpireren! Daarentegen blijft in de volle zon lopen flink vermoeiend. Op zo´n 15 kilometer voor Santiago vieren we onze mijlpaal: het 3.000 kmpunt is bereikt! Het getal begint onwerkelijk te worden, maar is toch echt werkelijkheid na 144 dagen lopen!

Elf kilometer voor Santiago hebben we een overnachting gereserveerd in een hotel dat goede recensies heeft. Bij aankomst zien we waarom, het is een prachtig ***hotel. Ietwat overdone voor ons, maar we kunnen er terecht voor een speciale pelgrimsprijs.
Morgen nog 11 km en dan zullen we nog fris en fruitig aankomen bij de kathedraal. We zijn er helemaal klaar voor; laat maar komen…!