Pasen in Wallonië 

Zaterdag 31 maart

Op Paaszaterdag wandelen we over een Bels Lijntje, niet tussen Tilburg en Turnhout, maar tussen Eghezée en Namen, de RAVeL nr 142. Een lange, rechte verharde weg, dus dat schiet op. Met een warm zonnetje bereiken we het prachtige herenhuis van Anne-Marie bij wie we mogen overnachten.

We twijfelen of we ‘s avonds de Paaswake bijwonen en we laten dit afhangen of er houten banken zijn of een meer comfortabele zit. Mazzel, het zijn stoelen mét een kussenzitting. Een kwartier voor aanvang van de dienst zijn wij haast nog de enigen in de kerk. En het worden er uiteindelijk ook niet heel veel meer. Anne-Marie blijkt de dirigente van het koor te zijn. De parochiegemeenschap is er hecht en we voelen ons er erg welkom. De liederen worden geprojecteerd op een groot scherm (kostenbesparing op papier) en de rest luisteren we naar de Franse teksten. Gelukkig is de strekking van het Paasverhaal in elke taal hetzelfde, dus we kunnen het redelijk goed volgen.

Zondag 1 april

Na een heerlijke nachtrust lopen we op 1e Paasdag een etappe van ruim 28 km langs de Maas [la Meuse]. Wat een prachtige panden staan er langs de rivier met zijn steile rotswanden!  Het lijken af en toe wel paleizen.

We passeren een Mondri(h)aan.

Op ons eindpunt in Anhée eten en logeren we bij Christine en Jacques. Geweldig dat ondanks het Paasfeest de opvang van pelgrims gewoon doorgaat! Deze mensen leven ervoor.

Maandag 2 april

Al gaandeweg leren we steeds beter te doseren met ons looptempo. Langzaam beginnen en als we warm gelopen zijn, het tempo wat opvoeren. Bij beiden voelen de onderbenen, met name de enkels, wat overbelast. Dus op 2e Paasdag lopen we maar 7 km, tot aan de abdij van Leffe. We kunnen beiden heel goed op karakter lopen en daarmee door de pijn maar dat is voor deze monstertocht geen goede strategie. Ruim voor 11:00 u zijn wij de abdij om de mis bij te wonen in een kerk prachtig in eenvoud. Na afloop van de mis vangt de gastenpater ons op en brengt ons naar de gastenrefter voor het warme middagmaal.

Daarna brengt hij ons naar onze slaapplaats, eenvoudig maar met prima sanitaire voorzieningen. We besluiten een middagdutje te doen, met de voeten goed omhoog op een stapel dekens. Rond 15:30 u lopen we het zeer nabij gelegen Dinant in om een lekkere Belgische chocoladewafel te eten, met als afsluiting een Leffe blonde.

Na het avondeten op de abdij blijven we nog een tijdje in de refter om wat te ontspannen, Leo met een boek over de abdij en Ellen met haar tekenboekje.

Op het moment dat we denken dat de paters gaan slapen willen wij ook naar ons gebouw gaan. Wat blijkt? De deur op slot… Dan maar door de kloostergangen via de kerk eruit proberen te komen. Blijken het “complies” net te beginnen. We krijgen de tekst van de liederen in ons gedrukt en mogen bij de paters in de houten banken vooraan zitten. Mmm, dat was niet helemaal de bedoeling. Gelukkig duurt het niet lang en kunnen we daarna naar onze slaapplek!
Dankbaar voor:

  • (zieke) Anne die ons vrijdagavond door de stromende regen naar het centrum van Eghezée heeft vervoerd
  • de zelfgebakken koekjes en de Houppe na de Paaswake van Anne-Marie
  • de bereidheid van Christine om voor ons op 1e Paasdag te koken
  • de enorme gastvrijheid van de paters van de abdij van Leffe