Op hoogte

Donderdag 09 augustus

Eén klim maar vandaag, maar wel eentje van 15 km lang. Nu we definitief van de kust weg zijn gaan we de hoogte meer opzoeken. Uiteindelijk komen we op 500 m uit. Niet bijzonder hoog, maar het lijkt alsof het er frisser is door het koele windje.

De klim begint meteen zodra we het pension verlaten. We hebben er heerlijk geslapen en kunnen er vol energie tegenaan. In het centrum kopen we nog 2 Napolitana’s. De klim gaat heel gelijkmatig en is heel goed te doen. Het loopt over asfalt, dus het is alleen een kwestie van de ene voet voor de andere zetten.

Het landschap is wonderlijk mooi. Prachtige vergezichten over groene dalen met her en der kleine gehuchtjes. Leuk om langs voorbij te lopen, maar ik zou er niet aan moeten denken om daar te wonen. 

Het zonnetje laat zich regelmatig zien en die hebben we ook wel nodig als we pauzeren. Anders is het echt frisjes.

Voor onze Napolitana-pauze komen we niets tegen waar we kunnen zitten. Toch willen we even rust; dan maar zitten op het asfalt.

In de verte zien we windmolens. In tegenstelling tot gisteren draaien ze vandaag. Dat geeft al aan dat er boven wind staat.

Op de top van de klim pakken we onze lunchpauze. We zien een stapel dikke boomstammen waar we op kunnen zitten. Schoenen en sokken uit, en smikkelen maar van ons stokbroodje met kaas.

Iets na 14 uur komen we aan in Abadin, een dorpje van niets, maar wel 3 bankkantoren. Onbegrijpelijk. We kunnen terecht in een prachtig hostel. We zijn één van de eersten, dus de sanitaire voorzieningen zijn nog “schoon”. Er is ook een wasmachine en droger aanwezig. Dit staat al langer op ons verlanglijstje: nog 1x al onze kleding machinaal wassen. Heerlijk dat dit nu ook weer gebeurd is.

‘s Avonds steken we de straat over om naar het restaurant te gaan voor een pelgrimsmenu. Pasta als eerste gang en een lekker visje als tweede gang. We zijn weer goed gevuld.

In het hostel is inmiddels een grote groep Polen binnen gekomen, waarvan 4 rolstoelers. Knap, hoe ook zij een stuk camino kunnen beleven.

Wij zoeken tegen 21:30 uur ons bed op. Nog even lezen en dan slapen. Hopelijk liggen onze buurvrouwen boven ons in het stapelbed vannacht stil…

Vrijdag 10 augustus

Het lag niet aan onze bovenbuurvrouwen, maar we hebben beiden niet best geslapen. Kan gebeuren. We hadden in ieder geval een talentvolle snurker op zaal.

Na een lekker ontbijt met vers geperst sinaasappelsap vertrekken we goedgemutst voor weer een nieuwe wandeltocht, die ons vandaag naar Vilalba gaat brengen. Er zit maar een 320 meter klimmen en 350 meter dalen in, dus dat is voor dit gebied nagenoeg vlak.

Het is frisjes bij ons vertrek. Het eerste uur zouden we best handschoenen kunnen gebruiken. De lucht is heel helder. Het belooft een prachtig dag met veel zonneschijn te worden.

We komen door een stuk bos, waar we de tamme kastanjes al aan de boom zien zitten.

We komen meer en meer kruisbeelden tegen en het bijzondere eraan is, dat ze aan beide zijden een beeld hebben: Jezus en een kleinere vrouwenfiguur.

Niet ver van onze route valt mijn oog op een heel bijzondere begraafplaats. Die willen we even bezoeken. Het is in neogotische stijl gebouwd. Ten opzichte van alle andere Spaanse begraafplaatsen die we zijn tegengekomen, vind ik dit tot nu toe de mooiste. En we hebben weer een mijlpaal te vieren: we gaan over het 2.900 km routepunt heen!

Intussen is het goed warm geworden. Rond 13 uur lopen we Vilalba binnen. Bij de gemeentelijke albergue zien we al een heel aantal pelgrims voor de nog gesloten deur liggen/zitten wachten. Langzaam maar zeker wordt het drukker met pelgrims op onze route. Wij lopen het stadje in op zoek naar een hotelletje. Bij het 2e hotel slagen we. Zaten ze gisteren nog helemaal vol, vandaag is er een 2-persoonskamer beschikbaar voor ons. De kamer wordt op dat moment nog schoongemaakt, maar we kunnen onze rugzakken bij de receptionist achterlaten. We krijgen van hem een prima adresje voor onze lunch. Ongelooflijk, voor € 9 p.p. een lekker 3-gangenmenu inclusief drinken. 

Na het eten gaan we een ronde door het stadje lopen. We zoeken en vinden in een mooi park een geocache, we bezoeken de kerk en bewonderen de 8-hoekige toren. Een vorm die in Galicië nauwelijks voorkomt.

Tegen 16 uur keren we terug naar het hotel. We hebben een mooie kamer toegewezen gekregen. Daar zijn we blij mee. We douchen en rusten wat. ‘s Avonds trekken we nog eenmaal het stadje in om een kleine pizza te eten. We voelen ons goed voorbereid om morgen een 35+km tocht te lopen!