Op de camping

Dinsdag 05 juni

Op zolder hangt onze was die we gisterenavond nog machinaal hebben mogen wassen. Nog net niet helemaal droog, maar wel ver.

We schuiven bij Michel aan bij het ontbijt. Tijdens het ontbijt vertelt hij zijn levensfilosofie: leven als kunstenaar, zodat hij de dingen doet die hij het liefste doet. Als aanvulling op zijn inkomen beheert hij de gite. Geen pensioenopbouw, maar er zich dagelijks van bewust dat hij leeft. Elke ochtend voor zijn koffietje naar het café, om te discussiëren en te filosoferen. Bij het afscheid geeft hij ons als raad mee: “Aller au café avant le debut de la journée”.

Voordat we weer meters gaan maken, bezoeken we eerst het bijzondere stadje Cordes-sur-Ciel. Zoals de naam al doet vermoeden ligt dit stadje hoog op een heuvel. Het doet ons denken aan Vézelay, ook op een heuvel. Alleen is dit plaatsje een stuk groter. En kennelijk een grote inspiratiebron voor schilders, pottenbakkers, sieradenmakers en alle andere denkbare vormen van kunst. We passeren het ene atelier na het andere. Gelukkig mochten we onze rugzak nog even stallen bij de gite, zodat we de steile straatjes zonder bepakking konden beklimmen.

Aan het eind van de ochtend vertrekken we. Het is heel erg benauwd. De luchtvochtigheid is hoog; het zweet gutst al snel van ons gezicht en irriteert m’n ogen. De wandelpaden zijn door de kleverige modder moeilijk begaanbaar. Wat wil je ook met die regenval van afgelopen nacht. Noodgedwongen kiezen we op sommige stukken voor het asfalt. 

In de bermen en de tarwevelden bloeien de klaprozen weelderig. Voor het eerst na de Bourgogne zien we weer druivenstokken met grote trossen piepkleine druifjes. We zien ze niet alleen, we ruiken ze ook, want er wordt driftig met zwavel gesproeid.

Rond 16 uur doen we een nieuwe ontdekking… er bestaat nog een paradijs!: camping ‘Le soleil des Bastides’ in Cahuzac-sur-Vère. Mooi in het groen, ruim opgezet en een variatie aan accommodaties: blokhutten, kleine tenten, grote lodgetenten en mobilhomes in diverse maten. Wij hebben een kleine mobilhome met eigen sanitair voor een pelgrimsprijs. Heerlijk rustig en de eigenaren geven aan dat hun deur openstaat als we iets nodig hebben. Dat is geweldig. Zo hebben we een opgemaakt bed, krijgen we theezakjes, oploskoffie, wc-papier, afwasmiddel, een theedoek en kruiden om te kunnen koken.
We zijn nu inmiddels in het stadium beland dat mensen het nauwelijks kunnen geloven dat we uit Nederland zijn komen wandelen. Mevrouw biedt meteen aan of ik in het golfkarretje mee wil rijden naar onze mobilhome, 150 meter verderop. Zo’n aanbod kan ik niet weerstaan ;).

We installeren ons en lopen meteen daarna het dorp in om boodschappen te doen. Vanavond hebben we zin in Hollandse pannenkoeken. 

En ongelogen waar, we stappen onze veranda op en de eerste regendruppels vallen. Totaan de vroege ochtend blijft het regenen, een melodieus concert op het kunststof dak. Gezellig en ideaal om mee in slaap te vallen! Een plek als deze is de ideale rustplaats voor ons. Lekker rustig met comfort en privacy én een veranda met ligstoel. Dat vraagt om het inlassen van een rustdag!

Woensdag 06 juni

Dat is lekker voor Leo, een keertje uitslapen! Ik ben weer voor 7 uur wakker, maar blijf toch liggen. Best moeilijk voor mij, verplicht rust nemen. Maar zoals Joop Zoetemelk altijd zegt, je wint de Tour de France in bed, dus die wijze raad volg ik op.

We inspecteren elkaar ook weer eens grondig op teken. En jawel! Ze zijn soms heel klein, maar we ontdekken ze gelukkig. Beiden hebben we nu een stuk of 7 teken verwijderd de afgelopen dagen. En het maakt eigenlijk niet uit of er nu wel of niet een kledingstuk overheen heeft gezeten.

Tussen de middag lunchen we met pannenkoeken, lekker!

Verder rommelen we wat aan in en rond de mobilhome. Het is droog en windstil en vanaf 17 uur laat de zon zich zelfs zien. Een kadootje!

Het diner gebruiken we in het restaurant van de camping. Simpel, maar lekker eten. Met de rust van vandaag kunnen we er weer tegenaan!