Mijlpaal 500 kilometer

Zaterdag 14 april

In Rocroy hebben we vorige week een boekje van de Via Campanienses gekocht en die maakt dat we op onze route naar Vézelay gemakkelijker een overnachting vinden dan met de variant die wij thuis bedacht hadden. Vandaar dat we op onze oorspronkelijke routelijn hier en daar wat afwijken. We hebben weer een mijlpaal gehaald: de eerste 500 kilometer zitten erop!

“Of we mee willen helpen met het planten van wijnstekken?” Met een mandje vol op asperges lijkende stokjes nodigt een groep Franse landwerkers ons hiervoor uit. Met belangstelling kijken we even mee hoe de Chardonnay in wording in de grond gezet wordt. Pas over 4 jaar gaat ie z’n eerste druiven voortbrengen. Er zit een beschermingslaag omheen ter bescherming voor de konijnen. Mooi om te zien hoe die enorme champagne- en wijnvelden, waar we de zaterdag doorheen lopen, ontstaan. Ook lopen we deze dag door Hautvilles, de bakermat van de Champagne. Een mooie gelegenheid om ook de tombe van Dom Perignon even te bezoeken.

Eerder die dag survivallen weer flink door de modderige heuvels. De wandelstokken en onze jarenlange Nordic Walkingtraining komen ons hierbij goed van pas. Dit maakt het net makkelijker om van het ene naar het andere minder natte plekje te “springen”.

Aan het einde van onze tocht wordt de lucht boven ons flink donker, maar het blijft slechts bij dreigen. Droog komen we in de auberge voor die nacht aan.

Zondag 15 april

We zitten op zondag al om 07:00 u aan het ontbijt, want vandaag ligt onze slaapplaats ruim 30 km verderop. Bij ons vertrek hangt er een flinke nevel in het dal. Eenmaal daar bovenuit geklommen worden we getrakteerd op een prachtig uitzicht! Meteen komt in mij de Bijbelse zin omhoog: ‘Sta stil en let op Gods wonderen’. Die is hier zeker van toepassing!
We verlaten de wijn- en champagnevelden en lopen weer door flink natte bospaden.

Soms is de situatie zodanig dat we er echt niet door kunnen en dan zoeken we ons heil in het naastgelegen bos. Niet dat het makkelijk is om daar onze weg te vinden, want het ligt er bezaaid met boomstammen en bramentakken. Maar we houden zo wel droge schoenen.

Hier en daar doemt een mooi vennetje op. Het valt ons op dat de kilometers bospad ligt bezaaid met maiskorrels. Ons is onduidelijk wat hier nut en functie van is. We kunnen het ook aan niemand vragen, want we komen geen sterveling tegen.

De training van de afgelopen 3 weken begint z’n vruchten af te werpen, want het lopen gaat bij beiden uitstekend. En zo komen we nog energiek aan in Baye waar de hoteleigenaar speciaal z’n hotel opent voor ons. Normaal is hij op zondag gesloten, maar voor pelgrims maakt hij een uitzondering!

Dankbaar voor:

  • de heerlijke millefeuille van de bakker in Cumières
  • de prachtig gekleurde bloemen in de voorjaarszon
  • mensen die ons spontaan stilhouden (zelfs een groep motorrijders stopten voor ons) en ons bemoedigend ‘bon courage’ toewensen
  • de opvang door de hoteleigenaar in Baye