Levendig Llanes 

Maandag 23 juli

Net zoals de renners in de Tour hebben ook wij vandaag een rustdag. We boeken nog een nachtje bij in dit hostel en gaan eerst een lavandería (= wasserette) bezoeken om het gros van onze kleding machinaal te reinigen én te drogen. Het drogen is in de hostels vaak een groter probleem dan het wassen.

Het is vandaag een heldere dag met veel zonneschijn. Heerlijk, even een dagje geen rugzak op en geen warme hoge wandelschoenen aan.

Llanes is een levendig havenstadje in Asturia, de 3e regio wij in Spanje aandoen. Er hangt een gezellige sfeer. Er zijn allerhande winkeltjes en het heeft een paar schitterende stranden.

Na ons bezoek aan de wasserette lopen we het stadje in. Tja, op zo’n zomerse dag hebben die kleine kledingzaakjes toch een aantrekkingskracht op mij…. Ik besluit een korte jumpsuit te kopen die ik op een paspop zie hangen. Het is lekker vrolijk en het past! Leo trakteert zichzelf op een knipbeurt bij de kapper. Net als in Frankrijk is er ook in Spanje absoluut geen gebrek aan kappers. “Madre Mia!” is de reactie als we vertellen dat we uit Nederland zijn komen lopen en al 4 maanden onderweg zijn.

De kapster raadt ons nog een mooi wandelpad aan langs de kust, passeo de San Pedro. En ook dat was weer niets teveel gezegd! We gaan eerst lunchen op z’n Spaans met warm eten (menu del dia) en klimmen dan op onze slippers de kustrand op. Wow, een geweldig uitzicht op Llanes en het gebergte wat er achter ligt én een fenomenaal helder zicht op de zee en haar ruige rotspartijen. Het pad is ongeveer 1,5 km lang en is goed voorzien van bankjes. Er staat een verfrissend windje en ondertussen schijnt de zon ongestraft. Hét recept om snel te verbranden.

Aan het einde van de middag gaan we terug naar het hostel waar we ons opfrissen en nog een dutje doen. Rond 20 uur lopen we terug het stadje in om te kijken of we al ergens kunnen eten. Niet dat we zo’n honger hebben, want het scheelt een hoop als je ‘s middags al een 3-gangenmenu op hebt. We vinden een leuk restaurantje waar ze een goede cider schenken en waar we sardientjes eten. Lekker! En lekker zout, dus dorstverwekkend…
We sluiten deze dag af met een wandelingetje over de pier waar we net de zon in de zee zien zakken.

Dinsdag 24 juli
We starten vandaag met wat bewolking, maar nog steeds zonnig weer. Niet de uitbundige zonneschijn van gisteren, dus dat is prima weer om te lopen.

We lopen veel over onverhard pad, parallel aan de indrukwekkende bergketen in het binnenland.

Vandaag passeren we voor het eerst ‘hórreo’s’. Dit zijn vierkante graanschuurtjes op poten. Een typisch bouwwerk voor Asturia.

Na een stuk door schaduwrijk bos komen we weer aan bij het strand. Een mooie plek voor onze koffiepauze, zonder koffie. Het frisse zeewindje zorgt ervoor dat het er zeer aangenaam is.

We wandelen weer verder en komen rond lunchtijd aan in Nueva. We lunchen op een bankje en zien ondertussen de lucht snel betrekken. Ook al hebben we er “nog maar” een kleine 20 km opzitten, we besluiten dat het genoeg is voor vandaag. In dit plaatsje zit een hotel dat kamers verhuurd voor speciale pelgrimsprijzen. Dat trekt ons wel.

De pelgrims zijn over de hele route al zodanig uitgewaaierd dat er absoluut geen sprake is van drukte. Als wij overdag een stuk of 5 pelgrims tegen komen is het veel. Het hotel heeft een prachtkamer voor ons, mét eigen sanitair.
We houden een rustig middagje, terwijl er buiten een flinke plens regen valt. En kijken uiteraard een stuk Tour. In de tegenover gelegen bar serveren ze een prima maaltijd. Dit keer eens lekker van de inktvis geproefd.

Even de straat oversteken en we zijn weer “thuis”!