Le-Puy-en-Velay 

Vrijdag 18 mei

Ons thuis is voor aankomende dagen een cosy appartementje in het souterrain van een gebouw aan de boulevard waar vorig jaar Bauke Mollema zijn ritzege behaalde. Een prima uitvalsbasis om Le-Puy-en-Velay te verkennen.

Op 2 km afstand ligt Vals-près-le-Puy, waar zich een groot winkelcentrum bevindt met onder andere een Decathlon. Eén van mijn 2 loopshirts is aan het einde van z’n Latijn gekomen; het rugpand zit vol gaten door de wrijving met de rugzak. Niet vreemd, na 7 jaar trouwe dienst. We wandelen er naar toe. Wat is dat lekker lopen, zo zonder rugzak! Alsop je op wolken loopt! Een leuk shirtje gekocht voor een prijs die ik niet kan begrijpen, zo laag…

We lunchen in ons appartementje en gaan dan de stad verkennen. Allereerst naar de grote kathedraal. Via een lange trap kom je midden in de kathedraal uit, heel bijzonder! 

Bij het beeld van St. Jacques steken we een kaarsje op. Je kunt er ook een gebedsverzoek achterlaten op een briefje. Deze briefjes worden dan meegegeven aan een pelgrim die naar Santiago de Compostela gaat. We kopen ook nog een nieuwe credencial, want onze huidige stempelkaart begint vol te raken.

Daarna klimmen we via de steile, smalle straatjes naar Rocher Saint-Michel d’Aiguilhe. Le-Puy-en-Velay kenmerkt zich door 2 rotsen als gevolg van vulkaanuitbarstingen. Op de ene rots staat sinds de 10e eeuw de kapel gewijd aan Saint Michel, op de andere rots (Rocher Corneille) het standbeeld van Notre-Dame de France.

We beklimmen 268 treden om de kapel te bezoeken. Een mooi kerkje met eromheen een prachtig uitzicht over de stad.

We kopen onze benodigdheden voor ons diner en bereiden dit in ons appartementje op één elektrisch plaatje. Niet praktisch, maar het lukt om een lekkere eenpansmaaltijd op tafel te zetten.

Zodra de duisternis valt verandert Le-Puy-en-Velay in Le-Puy-en-Lumière. Enkele imposante gebouwen worden speels uitgelicht, net zoals bij het evenement Glow in Eindhoven. We aanschouwen hoe het theater en het stadhuis magnifiek worden belicht, alvorens we bij ons zelf het licht uit doen.

Zaterdag 19 mei

Mieren. Overal lopen er mieren, met name rondom de plek waar ik mijn rugzak geparkeerd heb.

Vandaag is het wasdag, dus de rugzak moet sowieso ver leeg gemaakt worden. En dan valt de rotte appel uit mijn rugzak, de bron van de mieren! Daar zijn we wel een tijdje mee bezig, om al het ongedierte weg te krijgen. Voortaan geen fruit meer in de rugzak laten zitten.

Het is stralend weer, dus het liefst drogen we de was buiten. We zitten meteen aan straat, dus een waslijntje buiten spannen wordt moeilijk. 

Gelukkig werken de Fransen hun elektriciteitsbuizen en – draden op z’n Frans weg, dus we zien mogelijkheden om kleerhangers met onze kleding toch in het zonnetje op te hangen aan die buizen. Voor de zekerheid blijf ik er als bewaker buiten op een krukje bij zitten. Typerend voor een grotere, toeristische stad is de aanwezigheid van zwervers en bedelaars. Ook hier zijn ze talrijk aanwezig…

Na de lunch houdt Leo z’n gemak in het appartement en ik ga de hort op. Ik heb een ronde van 7 geocaches uitgezet, dus daar kan ik m’n energie lekker aan kwijt. Ik kom onder andere bij de begraafplaats van Le-Puy-en-Velay, die mijn bijzondere belangstelling heeft. Wat een pracht en praal, zonder overdreven te zijn! En dat allemaal onder toeziend oog van Notre-Dame de France.

Met een 100% foundscore loop ik weer terug naar “huis”, terwijl ik meteen de boodschappen voor ons avondeten meeneem. Frites met tartaar en sla wordt het. Althans, dat hadden we graag gewild. De keuken beschikt over een oven, maar die doet het niet. Ter vervanging staat er een klein oventje en dat is categorie “poppenspul” blijkt uit onze ervaring. De frites blijft nagenoeg rauw. Dan maar zonder frites. Gelukkig hadden we het toetje van gisterenavond nog ter aanvulling.
En dan is het weer tijd om in te pakken. De wekker voor morgenochtend staat op 06:00 uur, zodat we om 07:00 u klaar zijn voor de kerkdienst van Pinksteren.