Keienstranden

Woensdag 01 augustus

Het bed in de hórreo lag fantastisch! Na de goede nachtrust krijgen we bij het hostel nog een mediterraan ontbijt: geroosterd brood met olijfolie en gepureerde tomaten. Een lekkere combinatie. We starten de dag weer met onze regenjas aan. Het lijkt deze dagen een patroon te worden. Na een uurtje stopt het met het vallen van vochtigheid en kunnen de regenjas en – hoes weer uit c.q. af.

De temperatuur om te lopen is heerlijk, zo rond de 20 graden. We komen door El Pito, waar een prachtige kerk en het paleis van Selgas staan, ook wel het Versailles van Asturia genaamd. Dit is de nalatenschap van de Spanjaarden die naar Zuid-Amerika gegaan zijn om daar hun geluk te beproeven. Ze hebben daar fortuin gemaakt en zijn teruggekeerd naar Spanje en hebben prachtige bouwwerken laten neerzetten, niet alleen voor hunzelf maar ook ten behoeve van de gemeenschap.

Bij een supermarkt iets buiten de route kopen we onze lunch in en eten we in de coffeecorner, bij de ballenbak, onze Napolitana op. Buiten is het te nat om ergens te kunnen zitten.

We lopen veel over bospaden en gaan de snelweg een paar keer onderdoor. Het wegdek overspant de dalen en wordt door gigantisch hoge pilaren ondersteund. En dan… zien we de zee weer beneden voor ons opdoemen! Het is een prachtige baai en we besluiten er heen te lopen om daar lekker ons brood op te eten. Het is er frisjes. We kunnen ons fleecevest er goed gebruiken. Maar het is zo genieten, aan het water. Het kijken naar het golvenspel verveelt geen moment.

Na de lunch trekken we weer verder door de prachtige heuvels. De heuvels lijken hier weer wat hoger te worden. Er staat geen zuchtje wind.

In Soto de Luiña eindigen we onze etappe. Het is een gehucht waar evenveel te huur en te koop staat als dat er bewoond is. We slapen er in een hostel dat een gemeenschappelijke receptie heeft met het ernaast gelegen hotel. We hebben een eenvoudige 2-persoonskamer. Aangezien we de eerste pelgrims zijn die binnen zijn, hebben we nog een schone badkamer tot onze beschikking. We doen er ook onze was en hangen deze buiten op aan de waslijn. Maar het lijkt weer op het punt van regenen te staan, dus droog wordt het niet. Dan maar weer in de kamer een lijntje spannen.

‘s Avonds eten we het lekkerste diner dat we tot nu toe in Spanje gegeten hebben. Het hotel heeft een speciaal pelgrimsmenu: spaghetti, salade en tonijn. Ontzettend smakelijk klaargemaakt. Dat is smullen!

Donderdag 02 augustus

Voor het ontbijt wijken we uit naar het laatste hotel voor we het dorp verlaten. Vanaf 07:30 u serveren ze er een ontbijt. Dit keer geen regen als we vertrekken. Sterker nog, we zien zelfs al kleine strookjes blauwe lucht! Het bijzondere vandaag is dat de bewolking boven zee hangt en het binnenland nagenoeg wolkenvrij is. De wind komt, in tegenstelling tot de vorige dagen, dit keer uit het binnenland.

Terwijl we wandelen wordt het alleen maar zonniger. Gelukkig zitten er vandaag veel bosrijke stukken in ons parcours, zodat we hiermee directe zonneschijn ontlopen.

De weg kent vandaag 2 varianten: door het binnenland en langs de kust. Wij kiezen voor de weg van de costa. Het is heel veel klimmen en sterk dalen. Je bent net met de ene heuvel klaar en dan komt de volgende al. Een pittige route. Maar ook deze keer zo de moeite waard! We lopen een extra kilometer om ‘Playa Silencio’ te bewonderen. Een stuk strand waar mensen niet kunnen komen, zulke steile rotswanden staan eromheen! Zo betoverd mooi!

Ook nu lopen we regelmatig door bosgebied en moeten we enkele keren kleine beekjes oversteken, al balancerend over de keien.

‘s Middags bereiken we een stuk keienstrand. Ook daar kunnen we het niet nalaten om naar de zeerand door te steken. Gigantische rotspartijen waar de golven van de zee tegenaan beuken. Zo indrukwekkend mooi! We kunnen er wel uren naar kijken…

Maar we gaan weer door, want we weten dat het voor vanavond moeilijk wordt om aan een overnachting te komen. Ik heb al wat rondgebeld en nul op request gekregen. Onze eindbestemming voor vandaag is Cadavedo, een populaire vakantiebestemming omdat het zo dicht bij zee ligt. We gaan wat hotels en hostels langs, maar alles zit vol. Ook op de camping hebben ze geen faciliteiten voor ons. Er rest ons nog 1 adres op ons lijstje, een dame die een albergue runt voor alleen pelgrims. We bellen bij haar aan en ook zij geeft aan dat ze vol zit. Er moeten weliswaar nog wat pelgrims komen, maar theoretisch zijn alle bedden bezet. Hmm… we leggen in ons beste Spaans uit dat we alle adressen in Cadavedo geprobeerd hebben. Dan laat ze ons een kleine, aparte ruimte zien waar o.a. een slaapbank voor 1 persoon staat. Eventueel kan ernaast op de grond nog een matras gelegd worden. In grote dankbaarheid aanvaarden wij deze noodoplossing. Het alternatief is zo’n 10 km verder lopen en dat zit er voor ons na ruim 23 km klimmen en dalen niet meer in. Ze wil voor ons ook een vegetarische maaltijd koken. Fijn, dan hoeven er niet meer uit. En mocht er nog een pelgrim niet op komen dagen, dan kunnen wij alsnog dat bed krijgen. Eén pelgrim die gereserveerd had, blijkt inderdaad niet te komen. Maar wij hebben met elkaar afgesproken dat we bij alleen bij 2 vrijkomende bedden verkassen, dus we blijven samen in ons “hok”.

Lekker gedoucht, goed en voldoende gegeten én kunnen liggen op een matras is het ook voor deze dag weer helemaal goed gekomen!