IJsheiligen

Zaterdag 12 mei

Het ochtendgebed (lauden) bij de zusters begint pas om 8 uur, een mooi moment om de dag mee te beginnen. Gisterenavond wilde ik ook de vespers meevieren, maar ik zat in de verkeerde ruimte. Ik was er vanuit gegaan dat dit plaats zou vinden in de kerk, maar ik had in het oratoire moeten zijn. Gelukkig krijg ik nu dus nog een 2e kans een dienst mee te maken. Heel behulpzaam helpt de non die naast me zit me met de paginanummering, maar ik heb m’n leesbril niet bij me. En dan met slecht licht en kleine lettertjes… ik brabbel maar wat mee. De intentie van beider zijden is goed…

We krijgen van de zusters nog brood mee voor de lunch en na de toezegging dat we bij aankomst in Santiago de Compostela een extra gebedje zullen doen voor de dame van de Accueil, gaan we weer op pad. Het is lichtbewolkt en weer prima wandelweer.

Om het klooster heen zijn zeer verzorgde paden aangelegd met diverse beelden van Heiligen en wegkruizen. Na het passeren van de Heilige Antonius, schiet me te binnen dat we vergeten zijn om ons pelgrimspaspoort te laten stempelen. Dankjewel Antonius, we draaien nog even om! Ze staan vreemd te kijken als we ons weer aanmelden, maar met veel zorg wordt de stempel (tampon in het Frans) gezet.

De afgelopen 2 dagen hebben we maar liefst 1.500 stijgende meters en 1.200 dalende meters gemaakt. Het klimmen en dalen zit inmiddels goed in onze benen.

Vandaag komen we aan in Le Brugeron, op 810 meter hoogte. We komen van zo’n 1.200 m, dus meer dalen dan klimmen. En dat merken we in ons tempo, want rond 15 uur zijn we al bij het hotelletje La Vie en Rose, waar we zeer gastvrij ontvangen worden. Een heel net hotelletje, bijna on-Frans, zo schoon!

Le Brugeron is geen onaardig plaatsje, maar ook hier is niets meer open. Er was een bakker annex snackbar, maar die heeft z’n pand te koop staan. En ja, er zit nog een kleine supermarkt, maar… die heeft nog vakantie t/m 15 mei…

Maar het hotelletje maakt alles goed: naast de aardige gastvrouw, een mooie kamer met eigen sanitair en een gezellig restaurant. En… een televisie op de kamer, zo’n hele kleine met toeter, maar hij doet het! Kan ik mooi zien hoe Noorwegen het Eurovisie Songfestival gaat winnen…

We eten heerlijk in het restaurant en na afloop stellen we de gastvrouw de vraag of we nog een extra nachtje kunnen blijven. Voor morgen is maar liefst 40 mm regen voorspeld met een maximum temperatuurvan 3°C! (en nee, dit is geen typefout!). Ja, het kan! Ze is weliswaar morgen jarig en het restaurant is normaal op zondagavond gesloten, maar ze maakt voor ons een uitzondering. Super! Met dit mooie vooruitzicht ga ik goedgemutst aan het Songfestival beginnen. Leo dompelt zich met z’n hoorspel onder in de wereld van The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy. Achteraf bezien had ik ook beter een boek kunnen gaan lezen…

Zondag 13 mei

Een bijzondere moederdag vandaag: A. Zonder kinderen en B. ontwakend in een besneeuwd landschap!
Dit is de eerste keer in 50 dagen dat we niet buiten komen. In de ochtend blijft het sneeuwen en in de middag gaat het over in niet-aflatende regen. We zijn blij met onze beslissing een rustdag in te lassen.

Eline en Jesse verrassen me al vroeg met een prachtige foto. Geweldig!We doen het rustig aan vandaag: lezen, Rummikubben, eten, en uitgebreid telefonisch contact met het dierbare thuisfront. Afwisselend in het restaurant waar de gaskachel lekker brandt of op onze kamer.

Na weer een heerlijk diner gaat onze gastvrouw terug naar haar woonvertrek. Wij mogen nog verder verblijven in het restaurant. Rond 22 uur zetten we de muziek af, doven de kachel en doen het licht uit. Fijn om zoveel vertrouwen te ontvangen!