Het bos van Morvan

Donderdag 26 april

We kijken nog een paar keer achterom terwijl we door de velden naar beneden lopen en zien de basiliek op de heuvel steeds kleiner worden. Een strak blauwe lucht erboven maakt dit tot een prachtig plaatje. We hebben ons brood voor de lunch van vandaag én morgen al bij ons, want we weten vanuit ons boekje dat we geen winkel of horecagelegenheid tegen gaan komen.

De grond onder onze voeten wordt meer rotsachtig. We lopen de komende dagen door een schitterend groen landschap, het bosgebied van Morvan. De rivier La Cure meandert nog steeds met ons mee. Regelmatig variëren we van oevers door middel van mooie en leuke bruggen.

Het kost de nodige inspanning, maar onze lunchplek is een prachtig uitzichtspunt. Wat is dit genieten!

De tocht vandaag bestaat uit kleine, maar pittige klimmetjes, vaak met zo’n 12% stijgingspercentage. Het is warm en het water in onze bidons gaat snel op. Gelukkig komen we dan net langs een paar huizen waar iemand thuis is. Leo beheerst inmiddels voldoende de Franse taal om om water te vragen ;). Als de nood maar hoog is…
Tegen 18 uur bereiken we ons overnachtingsadres, een gite à la ferme. Dit klinkt sjiek, maar het komt erop neer dat we slapen in een onverwarmde, voormalige koeienstal waar enkele bedden op een betonnen vloer staan. Eten mogen we bij gratie Gods binnen in de hal van het huis. De gastvrouw doet haar best ons te verwennen en dat wil ze weten ook, want om de paar minuten komt ze vragen: “Ça va?”.

Na het eten terug naar de koeienstal en vanwege de kilte maar snel de slaapzak ingedoken.

Vrijdag 27 april

We zijn blij om weer weg te kunnen uit de stal, fijn lekker weer een eindje wandelen. Vandaag wederom veel klimmen en dalen. Lang en hevig. We hebben geluk dat het al langere tijd droog is en de paden in ieder geval ver droog zijn. Zware regenval heeft de paden uitgesleten. Het zijn “holle” wegen geworden, waarbij het goed uitkijken is waar je je voeten zet.

Het is weer prachtig loopweer, niet te warm en veel zonneschijn. Veel door het bos, zo mooi groen van het gebladerte en de mossen. We zien op de grond ook veel grijze bladvormige korstmos, een teken dat de lucht hier weinig verontreinigd is.

Tegen 12 uur komen we bij de enige horecagelegenheid van deze dag. We zijn verrast, want in de beschrijving van onze gids stond uitdrukkelijk dat we niets tegen zouden komen. We vinden dat we een pain au chocolat met koffie verdiend hebben, dus nemen we plaats op het terras. De uitbater staat te praten met 3 andere Franse dorpsbewoners. Ziet ons wel, maar doet geen poging om contact te maken. We lopen dus maar naar de bar, dan zal hij hopelijk wel komen. Op zijn bar staat een mandje met 2 pain au chocolat en een brood. Het eerste dat hij tegen ons zegt dat het brood gereserveerd is en dat wij dat dus niet kunnen kopen. Vroegen we daar om? Hij pakt de 2 pain au chocolat voor ons in en zet voor Leo een koffie. Intussen bestellen de andere 3 Fransen ook een koffie. Ik sta klaar met m’n portemonnee om af te rekenen maar meneer besluit eerst de Fransen van koffie te voorzien. Als hij zich weer tot mij wendt geef ik hem een briefje van € 20. Ik ben hem € 4,40 verschuldigd. “Of ik het niet kleiner heb” en hij kijkt het geld hierbij bijna uit m’n portemonnee. “Nee, ik heb het niet kleiner”. Het is goed met hem. Pfff… de gastvrijheid is hier ver te zoeken. De broodjes en de koffie smaakten daarentegen heerlijk!

Aan het einde van de middag komen we aan bij de gezellig ogende auberge voor vanavond. Stukken beter dan een koeienstal!