Geluk

Chantal wenst ons alle geluk toe op onze verdere (levens)weg en ook vandaag mogen we weer ervaren dat het geluk met ons is.
Enkele dagen geleden heb ik het grote klooster (met 80 kamers) in Gramat gebeld om te vragen of we er kunnen overnachten. “Complet” is helaas ook hier weer het antwoord. Ik krijg een telefoonnummer van de tegenover gelegen gîte. Ook hier vertelt de aardige hospitalier dat ze vol zitten. Maar ze vraagt me om haar een kwartier later terug te bellen. Zo gezegd, zo gedaan. En ja! We kunnen komen. Ik begrijp dat ze iets speciaals heeft moeten regelen, maar het fijne ervan ontgaat me tijdens het telefoongesprek.
Vandaag arriveren we bij de gîte, en wat blijkt? Een hospitalier heeft haar (grote) kamer met privé badkamer aan ons afgestaan!
We voelen ons erg dankbaar, zeker na weer een pittig dagje wandelen.
Het zware zat ‘m vandaag niet zozeer in de niveauverschillen, maar in de lengte én de warmte. Het is hier rond de 30 graden (zonder wind) en zeker als je over een stukje asfalt loopt, lijkt het alsof je smelt. De rugzak wordt dan voor het gevoel eens zo zwaar.
In de vroege ochtend wandelen we eerst langs het kasteel van het plaatsje Lacapelle-Marival. Tegenover het kasteel is een pleintje met een bakker en een kleine supermarkt, waar we onze lunchinkopen doen. Bij de toeristeninformatie halen we nog een stempel op.
Daarna gaan we verder door het landelijk gebied. We zien nauwelijks een pelgrim lopen. Elke keer als we een fijn bankje in de schaduw zien staan, zouden we wel willen stoppen om er even lekker te gaan zitten, maar dat schiet natuurlijk niet op.
We steken het water van de L’Ouysse over, over een klein bruggetje met een Limburgs stechelke (een draaiboompje).
‘s Middags lopen we gelukkig veel over een bospad waar veel schaduw is. Het pad is aan beide zijden afgeschermd door een stenen muur. Het loopt vlot en zo schieten de kilometers lekker op.
Halverwege de middag schieten we nog een kerk in om er voornamelijk afkoeling te zoeken. We zien er hoe het felle zonlicht door de prachtige glas-in-loodramen schijnt. Zo mooi!
En zo bereiken we tegen half 6 onze gîte. Na het gebruikelijke ritueel van douchen en spulletjes wassen genieten we op een klein terrasje van de laatste zonnestralen van vandaag.
Rond 19:30 u gaan we aan tafel met maar liefst in totaal 21 personen. Een gezelschap van hoofdzakelijk Fransen, een Belgische, een Noorse, 2 Russen, 2 Zwitsers en wij. De hospitaliers hebben een geweldige maaltijd voor ons bereid waar we de rest van de avond over doen. Wij kunnen om 22:00 u fijn naar ons privé onderkomen.