Na zonneschijn komt regen

Zaterdag 28 april

In de auberge in Dun-les-Places hadden we ook ons avondmaal. Het was een bijzondere manier van het presenteren van het eten. In grote schalen werd eten aangeboden, waarvan je je portie kon nemen. Niet culinair hoogstaand, maar de ambiance was erg gezellig, echt een herberg. Het restaurant was volledig gevuld. 

De volgende ochtend vertrekken we terwijl de temperatuur nog laag is, vestjes aan dus. We bevinden ons op zo’n 600 meter en we beginnen met dalen tot op waterniveau. Daarna zetten we weer in voor een flinke, lange klim. Adem in door de neus en uit door de mond, zodat de ademhaling zo laag mogelijk blijft. We wanen ons weer alleen op de wereld, een groene, bosrijke wereld. Na een paar uur passeren we Franse hunebedden, mooi tijd voor iets te eten én een geocache, want bij dit bijzondere natuurverschijnsel ligt er één. Het gebied van de Morvan is sowieso een waar geocache- én MTB-paradijs. Inmiddels zijn de vestjes vervangen door regenjassen. En niet veel later gaan ook de regenbroeken aan. Op het moment dat we ons brood op willen eten is het gelukkig net even droog. Lang blijven we niet zitten, want het is fris. Wat een verschil met gisteren, laat staan met vorig weekend! We lopen verder over paden met grote plassen. Er is een hele alternatieve infrastructuur ontstaan. Het is opgehouden met zachtjes regenen. Het laatste uur van onze tocht voor vandaag lopen we in de stromende regen. We stoppen bij een restaurantje waar we afgesproken hebben met de campingeigenaar van wie vanavond een chaletje huren. We staan aan de bovenkant van het Lac des Settons. De camping bevindt zich bijna onderaan, aan de oostkant van het meer. Dat is lang geleden dat we in een auto gezeten hebben! Her is een hele fijne service, zeker nu het zo regent! Goed nat stappen we het chaletje binnen. Het verwarmingsplaatje heeft een oppervlakte van 50×60 cm en daar moeten wij onszelf én onze spullen zien te drogen. Gelukkig ziet het leven er na een warme douche en een kop thee er snel beter uit. Ons diner genieten we in een restaurant, 500 m verderop. Een gezellige huiskamer met een uitstekende keuken. Bij terugkomst in het chaletje blijkt de temperatuur al aardig opgeschroefd te zijn en gaan we lekker warm slapen.

Zondag 29 april

In alle vroegte verlaten we het vakantiepark. Alleen vissers aan het grote meer zijn actief. Voor vanmiddag is veel regen voorspeld, dus is ons plan om voor de regen binnen te zijn in Anost. Dit lukt. Sterker nog, we arriveren onder een strakblauwe hemel in Anost. De receptie van het hotel waar we vanavond logeren is gesloten. De bakker is wel open, dus eerst maar even lunchinkopen doen voor de komende dagen. Onze ervaring is dat stokbrood van één of twee dagen nog goed te eten is. Uiteindelijk besluiten we te bellen want het hotel blijft dicht. We willen tenslotte voor de regen binnen zijn. Een mevrouw leidt ons naar de kamer. Na een relaxte middag gaan we een pizza eten. Ditmaal geen Franse avondmaaltijd, waarin standaard de ‘plateau du fromage’ is opgenomen. Die komt onderhand onze neus uit!