Gebaande paden

Zondag 20 mei

Of er vrijwilligers zijn voor de 1e, 2e lezing en de collecte? De vrijwilliger voor de 1e lezing meldt zich snel bij de non. En dit geldt ook voor de collectanten. Maar bij de vraag voor de 2e lezing blijft het oorverdovend stil onder de aanwezigen die ruim voor 7 uur in de kathedraal zitten. Zal ik wel, zal ik niet? Ik wil heel graag, maar durf ik het als Nederlandse ook? Mijn wens is groter dan m’n schroom, dus ik meld me aan… Dat is gaaf! 

Voor een inmiddels goed volgestroomde kathedraal tijdens Pentecôte (= Pinksteren) voorlezen in het Frans! Niemand heeft de tekst, dus men moet het van mijn uitspraak hebben. Volgens Leo heeft niemand vreemd opgekeken ;)…

Het is dat het nooit in me opgekomen is om dit te kunnen wensen, anders zou ik nu kunnen zeggen dat ik weer iets van mijn bucketlist af zou kunnen strepen.

Na de mis worden alle pelgrims bij het beeld van Saint Jacques bijeen geroepen. Zo’n 200 pelgrims, merendeels Fransen, staan bij elkaar en ontvangen de zegening voor hun pelgrimstocht. Het blijkt dat wij de enigen zijn die in 1 keer naar Santiago de Compostela lopen. De overigen zijn etappelopers.

We krijgen ook nog een “authentiek plastic” rozenkrans (met gebruiksaanwijzing), een miniboekje met het Evangelie van Lucas en een medaillon met op de ene zijde de zwarte Madonna en op de andere zijde de onmiskenbare schelp. Ook nemen we beiden een gebedsintentie mee van een willekeurige pelgrim. Daarna worden voor de pelgrims de grote kerkdeuren open gezet, zodat we via de talrijke traptreden naar beneden kunnen afdalen, via de schelpen in het asfalt Le-Puy-en-Velay uitlopend. Een emotioneel moment…

Aan de rand van de stad gaat het al snel weer omhoog. Uiteindelijk klimmen we vandaag tot ruim 1.200 meter, veelal via vals plat. Ik ervaar dit als vermoeiender dan zichtbaar klimmen. Op de Nordic Walking-training doen we wel eens een oefening dat we een heuveltje moeten bestormen terwijl je om je middel een elastiek hebt waaraan iemand hangt en dus flink weerstand biedt. Zo voelde het vandaag, maar dan kilometers lang. Wat een work-out!

Het is lekker warm vandaag, wat een verschil met het weer van 1 week geleden, toen we naar sneeuwvlokken keken. Haast niet voor te stellen!

Ook moeilijk voorstelbaar is het voor ons dat we nu niet meer “alleen” lopen. Voor en achter ons lopen pelgrims. Met drink- en eetvoorzieningen worden we verwend. We passeren een bakhuisje waar een jong meisje pelgrims trakteert op gratis drinken en een slimme boer die op zijn erf een caravan heeft neergezet en van daaruit allerlei versnaperingen verkoopt. 

Qua bewegwijzering hebben we vandaag de GPS eigenlijk niet nodig, de route staat perfect aangegeven. We volgen nu de GR65 (Via Podiensis).

Op de bomen hangen veel bordjes van overnachtingsadressen met hun telefoonnummers. Het moet raar zijn willen we hier geen overnachting gevonden krijgen. We hebben nu ook geen routeboekje met overnachtingsadressen en/of bezienswaardigheden. We durven het aan met de digitale informatie die we inmiddels verzameld hebben.

Ons overnachtingsadres voor vanavond is gite Le Kompostl. De naam is leuker dan de plek zelf. Deze commerciële gite bestaat uit een gebouw met kamers waar (stapel)bedden staan. Op de gang een gemeenschappelijke badkamer en WC. En er is een gemeenschappelijke keuken waar je desgewenst zelf koken. Wij hebben geopteerd voor halfpension, dus voor ons wordt gekookt. Hmm, de prijs-kwaliteit verhouding is zwaar onder de maat. Maar onze magen zijn weer enigszins gevuld…

Na het eten maak ik nog even een wandelingetje door het plaatsje terwijl Leo alvast zijn rust pakt.

Maandag 21 mei

Zo, ook die is makkelijk verdiend voor de gite… Het ontbijt bestaat uit het klaarleggen van een stokbrood en dat is het. Zelf je jammetje en/of boter uit de koelkast halen en zelf je thee/koffie zetten. En dat voor 2x € 6 = € 12… Zou het misschien veroorzaakt worden doordat pelgrims eenmalige gasten zijn, waarvoor klantentevredenheid van ondergeschikt belang is?

Tegenover onze gite zit een bakker, waar we onze benodigdheden voor de lunch halen.

We beginnen met een flinke klim. Mooi om de wolken in het dal te zien hangen! Daarna gaan we lang en steil dalen. Zo in het begin van de route is het bijna file lopen met alle pelgrims, zeker als het over een moeilijk begaanbaar pad is, glibberig, modderig en vol rotsstenen. Niemand jaagt de boel op en bij een lastig stukje is er al snel een helpende uitgestoken hand. 

Naarmate de dag vordert zwermt het wat uit, maar bij pauzeplekken loop je elkaar weer voorbij. Je passeert elkaar meerdere malen per dag. Het zijn veelal Franse stellen of groepjes, zelden iemand die alleen pelgrimeert.

We passeren vandaag twee mooi kapelletjes, één op een hoge rots en één in een hoge rots. En dat allemaal in een schitterend groene, weidse omgeving. 

Het groen wordt verfraaid door de gele brem die hier welig tiert. Wat geeft dat een sterke geur af, lekker!

Bijna aan het einde van een sterk steigend pad zien we een Fransman met een karretje waarop hij kleine vruchtenbroodjes heeft liggen. Hij laat elke passant er een stukje van proeven. Mmm… heerlijk! Het is ‘super energy food’ beweert hij, nadat hij ons gevraagd heeft waar we vandaag komen. Als we serieuze interesse tonen geeft hij aan dat er wel een hoog prijskaartje aan hangt, € 4 per ons. Hij verwacht dat we hem dan bedanken en weer doorlopen. Maar het is zo lekker, dat we onszelf dit graag gunnen. Wat? Een Nederlander die iets bij hem koopt? Hij kan het bijna niet geloven! Nederlanders en Amerikanen vinden het altijd te duur, naar zijn zeggen… Hij is dolblij met z’n omzet, zo blij dat hij nog wel op de foto wil!

Nadat we op een paar grote stenen gepauzeerd hebben voor onze lunch, begint het flink te regenen. Net zo’n grijze wolk die bewegingsloos boven ons hangt en waar het flink uitkomt. Kijken we iets verder door in de lucht, zie je daar stukken blauw. Heel plaatselijke neerslag dus. Regenjas aan en regenhoes over de rugzak. We zijn goed nat, maar zodra de zon weer begint te schijnen is het ook weer zo droog. 

We wandelen over een hoogvlakte en hebben prachtig zicht over de dalen. Dan zien we onze etappeplaats voor vandaag beneden liggen. Langs een pad met mooi houtsnijwerk dalen we het dorp in. 

We melden ons nog voor 16:30 u bij La Margeride, een gite met veel bedden en die op zijn website vermeldt dat de kok weet wat wandelaars nodig hebben… We gaan het ervaren…