Een vroege zomer

Maandag 16 april

Vandaag komen we op onze route geen boulangerie of cafeetje tegen. Er is wel een bakker in onze startplaats Baye, maar die is op maandag gesloten. We krijgen van de hoteleigenaar een stuk stokbrood mee, dus dat overleven we wel. Het is volop lente, lieflijk witte bloesem, frisgroene akkers en ontluikende gele koolzaadvelden. We zien die velden met de dag geler worden. Dat steekt zo mooi af tegen de blauwe lucht!
Rond 16 uur lopen we ‘la petite cité de caractère’ Sézanne binnen. Tegenover de kerk eten en drinken we nog wat op een terrasje. We krijgen een sandwich met ham en zure augurkjes geserveerd. Een lekkere combinatie!

Uitgerust gaan we richting het bejaardentehuis, dat bestuurd wordt door de nonnen van de orde van Françoise de Sales Ariat. We worden er heel hartelijk ontvangen en dat alles in een bejaardentempo… We krijgen ieder een kamer toegewezen, tegenover elkaar. In Leo’s ruimte schijnt de zon volop, dus ideaal om ons wasje te laten drogen.

Matthieu is vaste klant in het tehuis. Hij loopt de nodige afstanden, van binnen naar buiten en vice versa. Deze hond is hier echt een allemansvriend. Het opmerkelijke is dat we om de paar meter flessen voor het desinfecteren van de handen zien hangen, maar deze hond is ervan uitgezonderd. Wat ie allemaal wel niet mee naar binnen brengt…
We schuiven aan bij de bejaarden in de eetzaal en krijgen een heerlijk maal voorgeschoteld. Na afloop krijgen alle bejaarden nog een kopje thee Verveine. Deze thee zou rustgevende eigenschappen bezitten. Of we ook een kopje willen? Tuurlijk! Zo’n slaapmutsje slaan we niet af.
Na het eten nog even een wandelingetje door het stadje gemaakt. Daarna heerlijk gelezen en geslapen.

Dinsdag 17 april

We verlaten de nonnen en stappen vandaag zo’n 26 km naar Anglure. Maar oh, wat is het warm! Een strakblauwe lucht en een stralende zon. Er staat geen wind en wij lopen over akkers waarbij we de grond al zien scheuren. Langzamerhand maken de heuvels plaats voor meer vlak land. Onze lunchpauze laten we wat langer duren, heerlijk in het grasland een klein dutje meepakkend.

Met nog een laatste druppel water in onze bidon komen we met maar liefst 31 graden op de thermometer aan bij onze eindbestemming. We dampen eerst even uit op een terrasje onder het genot van een lekker koude consumptie.

Dan stappen we op om naar mevrouw Finot te gaan, onze gastvrouw voor vanavond. Ze is bijna klaar met grasmaaien. Ze biedt ons een consumptie aan in haar tuin, maar moet dan echt eerst weer verder met grasmaaien. Het moet allemaal netjes zijn voor haar ‘pèlerins’. Voor deze dame op leeftijd bestaat het leven voornamelijk uit het opvangen van pelgrims. Gaat de telefoon, dan roept ze meteen “ah, waarschijnlijk een pelgrim!” Ze laat vol trots haar pelgrimsonderkomen op zolder zien. Het is een prachtige ruimte met eigen sanitair. Ze houdt van koken en schotelt ons een heerlijk 4-gangendiner voor. Dat laten we ons goed smaken!

Woensdag 18 april

We beginnen de ochtend met een klein wandelingetje langs de L’ Aube, een mooi watertje door Anglure. En dat is niet het enige water dat we vandaag te zien krijgen. ‘s Ochtends lopen we langs het Canal du Déversoir en’ s middags langs het eindeloze Canal de la Haute-Seine. Rond lunchtijd komen we aan in Méry-sur-Seine waar we bij een boulangerie een lekkere baguette én 2 pain au chocolat kopen. Aangevuld met een pakje kaas en een fles plat water van de nabij gelegen supermarkt hebben we weer een heerlijke lunch bij elkaar gesprokkeld. We eten deze op in de schaduw, want de zon brandt inmiddels op onze ontblote armen.

Na een kleine 30 km komen we aan bij weer een dame op hoge leeftijd, mevrouw Noble. Ze is maar liefst 82 jaar en biedt ook onderdak aan pelgrims. Ook op dit adres krijgen we een heerlijke maaltijd voorgeschoteld. Het lukt ons zelfs om ons wasje nog droog te krijgen voordat de zon ondergaat. Kortom, weer een prima adres!