#DTV

Donderdag 10 mei

Vandaag een etappe van 20 km met veel hoogtemeters. En voor vandaag hebben we nog een uitdaging staan: we hebben het mobiel nummer van de burgemeester van Chabreloche, het plaatsje waar we zullen aankomen, maar verder nog geen enkele zekerheid over waar we slapen en waar we kunnen eten. Er zijn wel wat winkels in Chabreloche, maar op deze Hemelvaartsdag zijn ze niet open.

We stappen rond half 11 weg uit Lavoine en beginnen meteen aan een pittige klim, van 700 meter naar uiteindelijk 1287 meter, de top van Puy du Montoncel. Onderweg gaan we nog even langs bij de auberge om hen te bedanken voor de geweldige zorg voor ons avondeten, ontbijt en lunch. We laten meteen een stempel zetten in ons pelgrimspaspoort. Het gebied waarin we nu lopen is in de winter een langlaufgebied. Het is een prachtig groen bos waar we doorheen wandelen. Het ruikt er ook zo heerlijk, vooral als we langs pas gekapte dennen komen. Ook in dit bos zien we hele trossen korstmos, een gezond gebied dus. 

Op de top van Puy du Montoncel krijgen we nog net een vergezicht te zien, voordat een grote wolk weer voorbijschuift. De zon krijgt weinig kans vandaag door de dikke laag bewolking. Daardoor is het ook koud. We lopen de hele dag in onze donsjasjes. Vanaf de top van Puy du Montoncel volgt een lange afdaling naar Chabreloche op 550 m. En geen gemakkelijke. Vol met stenen en modder. De bosbouwers met hun groot materieel zijn ook hier flink bezig geweest.

Rond half 5 lopen we Chabreloche binnen. Dit zou een levendig stadje kunnen zijn, maar niet op Hemelvaartsdag. Ik had gisteren nog gebeld met de supermarkt of ze open zouden zijn. En ja, “tout le jour” zouden ze open zijn. Niet dus.

De burgemeester komt binnen een half uurtje na ons telefoontje aangereden. Hij overhandigt ons de sleutel van het zaaltje van de kindernevendienst. Daar staan 2 uitklapbare veldbedden, een tafel met stoelen, een WC met wasbak en verwarming. Het ruikt er kelderachtig muf. We leggen de burgemeester ons eetprobleem voor. Uit hoofde van zijn zorgplicht voor pelgrims moet hij met een oplossing komen. Hij komt uiteindelijk tot de conclusie dat er niets anders op zit dan dat hij thuis zijn voorraadkast plundert. Even later komt hij terug met een megazak chips, een blikje sardientjes, een blikje paté, een droge worst, wat kaas, 2 boterhammen en 2 toetjes. Inmiddels hadden we zelf ontdekt dat er toch nog één middenstander de deuren had geopend om 18 uur: de kebab-zaak. We besluiten om een kebab-schotel te gaan halen. Naast de schotel geeft hij ons ook nog een lekker stuk brood mee. Plastic bestek heeft hij niet, maar hij maakt er geen probleem van ons “gewoon” bestek mee te geven. Toch wel heel lekker om op zo’n koude dag iets warms binnen te krijgen. En met de toetjes van de burgemeester is ons diner helemaal af. Ik ga het bestek terugbrengen en krijg nog 2 blikjes drinken van hem mee – très gentil. Er is geen afwas, dus na het eten meteen aan de Rummikub. Daarna nog wat lezen (ik heb al 2 e-books uit en start nr 3) en slapen.

Vrijdag 11 mei

Dat slapen viel beslist niet tegen en het ontwaken ook niet, want als we uit het raam kijken zien we een strakblauwe hemel. Een dag met een gouden randje zou dit worden. Als ontbijt eten we brood met paté en kaas. Daarna naar de bakker en de supermarkt. Heerlijk om weer eens verse spullen te kunnen kopen. Om 9 uur sluiten we het zaaltje van de kindernevendienst af en brengen we de sleutel terug naar de burgemeester. Voordat we echt starten met de route van vandaag brengen we een bezoekje aan de cordonnier (= schoenmaker). Een week geleden is een stiksel van mijn schoen los gaan laten en dat is inmiddels een aardige opening geworden. Dat is niet handig met nog zo’n 2.000 te lopen kilometers voor de boeg. Alleen al de mazzel dat er uitgerekend in dit dorp een schoenmaker zit! Ook de schoenmaker zelf geeft aan dat er in de ruime omtrek geen schoenmaker te vinden is. Binnen een kwartier sta ik weer buiten met een volledig dichte schoen. Een man die zijn vak goed verstaat!

Met volle zon en een heerlijk frisse omgevingstemperatuur lopen we door schitterend bos. Het parcours is weer veel klimmen en dalen, maar zo prachtig! We kunnen zelfs de top van de Puy du Montoncel zien! Wat een machtig gevoel is dat toch om deze heuvels en bergen te voet te bedwingen. 

We nemen regelmatig pauze, want we “hoeven” vandaag maar 20 km. Tijdens onze lunchpauze weer lekker de sokken en schoenen uit en met de voetjes in het gras. Een prachtig vergezicht, fluitende vogeltjes, de heerlijke warmte van de zon… wat kan een mens zich meer wensen…

Ons einddoel voor vandaag bevindt zich op 1.150 meter. Vandaag gaan we weer het klooster in, de perfecte overnachtingsplek voor een pelgrim. Een ruime slaapkamer met een heerlijk opgemaakt 2-persoonsbed, goed sanitair, wifi en vooral heel goed eten! Je wordt aangemoedigd goed op te scheppen, hetgeen wij ons geen 2x laten zeggen. Wat een contrast met gisteren!

Dankbaar voor:

  • het brood en de blikjes drinken van de “kebab-man”
  • de burgemeester van de gemeente Chabreloche voor de gratis ter beschikking stelling van slaapruimte en etenswaren
  • de service van de schoenmaker
  • het prachtige weer
  • de fijne ontvangst in het klooster van Notre Dame de l’Hermitage
  • dat Noorwegen en Nederland door zijn naar de finale van het Eurovisie Songfestival (deze dankbetuiging geldt alleen voor Ellen…)