Blauwe lucht

Ik doe de gordijnen open en wat zie ik… een strak heldere hemel! Dat belooft een heerlijke dag te worden.
Het ontbijt is heerlijk, niet zomaar een paar sneetjes stokbrood, maar keuze uit croissants en pains au chocolat. We laten het ons goed smaken.
Voor onze lunch halen we een sandwich op bij de bakker en verlaten Aumont-Aubrac.
Enkele kilometers na onze start is Leo veel op zijn telefoon aan het kijken. Geen idee waar hij mee bezig is. Op een bepaald moment roept hij mijn naam. Ik kijk om en hij maakt een foto. Laat dit nu bij exact dezelfde boom zijn als waar hij vorig jaar een foto van mij en m’n nieuwe rugzak maakte! Je bent met een nerd getrouwd, of niet… Heel toevallig heb ik exact dezelfde kleren aan. Zoek de verschillen ;)!
De omgevingstemperatuur is zalig, lekker frisjes, terwijl de zon ons verwarmt. Wel “gevaarlijk” weer, op deze manier gaat het verbranden snel. Zeker op deze hoogte. De hele dag hebben we prachtig blauwe lucht boven ons, met soms een wolkje als een witte veer.
We lopen eerst door veel bosrijk gebied, maar daarna gaan we het typische landschap van de Aubrac in. Daar kun je alleen als wandelaar komen. Het is een uitgestrekte vlakte dat wordt begraasd door koeien, veel koeien. Typerend zijn de vele granieten stenen in het landschap. Magnifique!
Regelmatig draaien we ons om om het landschap nog een keer goed in ons op te nemen. Het is zo onbeschrijflijk mooi! Zeker ook daar waar de heide het landschap paars kleurt.
De laatste kilometers van de 26 kilometer naar Nasbinals zijn pittig. Toch kan ik het niet nalaten om bij de oude brug nog een geocache op te pakken. Onze triomf is groot als we ‘m aantreffen, want vorig jaar lukte het ons niet om deze te vinden.
Eenmaal in Nasbinals lopen we meteen door naar de supermarkt om onze lunchinkopen voor morgen te doen en iets lekkers te drinken te halen. Dat hebben we wel verdiend, vinden we. Daarna lopen we naar de oude kostschool die nu als gîte dient. Ook dit is een bekend adres van vorig jaar. Heel sober, maar goed. In de koelkast in de gemeenschappelijke keuken zetten we onze spulletjes weg voordat we gaan douchen en ons wasje gaan doen.
Eten doen we bij restaurant Les Sentier d’Aubrac, ook daar een herhaling van vorig jaar. We gaan weer voor hun ‘aligot’, dé specialiteit van de regio Aubrac. Het is een voedzame aardappelpuree gemengd met kaas. Zó lekker!