Bilbao 

Donderdag 12 juli

Er is een waterkoker aanwezig! We starten op een kop thee en lopen daarna met onze regenjas aan naar een ontbijtcafeetje in het eerstvolgende plaatsje, zo’n 4 km verderop. We ontbijten met ieder 2 pintxos. Dit zijn kleine Spaanse hapjes, die op de toonbank staan uitgestald. Een stukje tortillataart en een klein broodje tonijn. Zeer smakelijk!

We ontbijten aan hetzelfde tafeltje met 2 jonge knullen, 1 uit Madrid en 1 uit London. Ze kennen elkaar van de universiteit in Sheffield. Zij lopen vandaag ook naar Bilbao en blijven daar 3 dagen. In Bilbao start vandaag 1 van Spanje’s bekendste muziekfestivals: BBK Live. Dit festival duurt tot en met zondag. Dit heeft als consequentie dat er in Bilbao geen bed meer te krijgen is. Wat zijn wij blij met onze pelgrimsstatus, dan zijn onze kansen op een overnachting in pelgrimshostels in een keer veel groter.

Voordat wij Bilbao binnen komen mogen we nog 1 heuvel van ruim 350 m over.

Rond half 12 zijn we er. Dé trekpleister van Bilbao is het Guggenheim museum. Wij blijven een extra dagje in Bilbao om morgen dit museum te bezoeken. Dichtbij het museum zit een commercieel hostel. Een bed zou er € 18 kosten. Als we ons melden is er nog plaats op een slaapzaal met 14 bedden. Alleen kost één bed nu € 45! Hoezo marktwerking…
Om € 90 te betalen voor een stapelbed op een grote slaapzaal gaat ons te ver. We kiezen toch maar voor een pelgrimsopvang waar alleen pelgrims toegang krijgen op basis van hun credencial, maar wel een paar kilometer van het Guggenheim museum vandaan. Het gaat om 15 u open. Wij zitten al vanaf 13:30 u voor de deur, als eersten. In de winter wordt het gebouw gebruikt als opvang voor dak- en thuislozen. De buurt leent zich hier ook goed voor…

Na het douchen en wassen lopen we op onze slippers Bilbao in, verlaat lunchen met pintxos. We vinden een hele leuke tentje met lekkere vishapjes. Ondertussen lezen we ons in over het Guggenheim museum, een architectonisch hoogstandje van wereldformaat. We besluiten alvast een kijkje te nemen naar de buitenkant. We bewonderen niet alleen het gebouw in al haar vormen, maar ook een met bloemen versierde ‘Puppy’ (Jeff Koons) en ‘Maman’ (Louise Bourgeois), een reuzenspin. Allemaal heel indrukwekkend en de verwachtingen voor morgen zijn hierdoor alleen maar groter geworden!

In een Italiaans restaurantje eten we een lekker bord pasta. Heerlijk! Bij het afrekenen geeft het pinapparaat een foutmelding. Als wij onze bankapp raadplegen zien we wel de afschrijving staan. Wij geven dit aan bij de serveerster die er een foto van maakt. Achteraf blijkt er net een storing in het Europese betalingsverkeer geweest te zijn. De volgende dag heeft de bank een correctieboeking uitgevoerd. Dat lijkt dus op een gratis maaltijd…

Vrijdag 13 juli

Het duurde even voordat we de slaap konden vatten. Er zijn regels over wanneer het licht uitgaat en wanneer het stil moet zijn en die worden goed opgevolgd. Maar er zijn geen regels voor smartphonegebruik in bed. Wij lagen in de buurt van een Spaanse die nog een uur zat te swipen op haar telefoon, met haar schermintensiteit op maximumniveau. Het leek wel een schijnwerper…

Wij hebben niet zo’n haast om het pand te verlaten, want het Guggenheim museum gaat pas om 10 uur open. Iedereen moet om 8 uur weg zijn, dus ook wij lopen op dit tijdstip al weer buiten, onder een strakblauwe hemel. We hebben een ontbijt gekregen, maar het was erg karig. We besluiten om met uitzicht op het Guggenheim museum te ontbijten bij een café met een mooi terras. Een gevoel van intens geluk overvalt me als we daar zitten.

Om 10 uur zijn we binnen in het museum. Niemand voor ons bij de kaartverkoop. Onze rugzakken gaan bij de garderobe onder de scanner en kunnen we er stallen. Ideaal.

Het museum is om 2 redenen interessant, om haar fantastische architectonische vormgeving en om haar collectie moderne kunst. Wij kwamen vooral voor het gebouw, al hebben we ook zeker genoten van enkele onderdelen van de kunstcollectie. Je mag er geen foto’s maken, maar er zijn er weinigen die zich daar aan houden. En dat is ook bijna niet te handhaven door de suppoosten. We zijn ieder een keer op de vingers getikt.

Rond half 2 houden we het voor gezien, pakken onze rugzak weer op en lopen naar een albergue aan de andere kant van de stad. Deze ligt op een berg, waar ook het BBK Live festival gehouden wordt. We bereiken de albergue met een trap, de langste trap die we tot op heden hebben beklommen!

De albergue is groot. Er zijn meerdere slaapzalen. Nadat we ingecheckt en gedoucht zijn gaan we verlaat lunchen bij een cervecería, een eindje verderop de berg. Het is er druk met festivalbezoekers en we voelen ons er niet helemaal tussen thuis. Het voornaamste is dat onze magen voorlopig weer gevuld zijn.

Bij terugkeer in de albergue help ik de hospitalero met het bereiden van de maaltijd, penne met salade. Dit doe ik samen met nog een Italiaanse en een Spaanse pelgrim. We verstaan elkaar niet, maar toch lukt het prima om samen een lekkere maaltijd te bereiden. Gezamenlijk met nog een stuk of 15 pelgrims eten we de schalen leeg. We hebben contact met de Ierse Helen, die we al in de voorafgaande dagen zijn tegengekomen. Ik weet dat ze voetproblemen heeft. Oef, maar het is nog ernstiger dan ik dacht. Voor haar eindigt hier in Bilbao noodgedwongen haar camino. Haar blaren zijn gaan ontsteken en ze heeft hiervoor het ziekenhuis moeten bezoeken. Ze kan alleen nog slippers aan en slikt volop medicatie.

Ik krijg van haar nog wat Compeed, maar ik hoop deze niet meer te hoeven gebruiken. Mijn blaren zijn ver genezen, gelukkig!

De vriendelijke hospitalero reserveert voor ons een overnachting voor morgen. Het wordt dan een relatief vlakke etappe van 30 km, en zonder druk van het zoeken naar een overnachtingsplaats moet dat goed lukken!